Bölüm 2

BU BÖLÜM YAZARIN ANLATIMIYLA YAZILIYORDUR: Gece şehri sessizliğe gömülmüştü, sadece rüzgarın uğultusu ve uzaklardaki sirenler duyuluyordu. Evelyn, babasının ölümünden beri yüreğinde bir ateş taşıyordu; öfke ve intikam duygusu her adımında yanıyordu. Babası, şehrin karanlık işlerinde bir denge unsuru olmuştu; ama borcunu ödemeyenleri acımasızca cezalandıran Iron Tefeciler Çetesi, onu acımasızca öldürmüştü. Evelyn, o korkunç geceyi hiçbir zaman unutamamıştı: babasının yere yığılıp son nefesini verirken gözleriyle ona baktığı an, kalbinde bir yara açmıştı.O gece, intikam için hazırdı. Iron Tefeciler Çetesi’nin gizli deposuna sessizce sızdı. Her adımında nefesi kesiliyor, elleri titriyordu ama gözlerindeki kararlılık sönmemişti. Sessizce gölgeler arasında ilerledi, her silah sesini ve gölgeyi hesaplayarak adım attı.Ama karşılaştığı manzara beklediğinden çok daha tehlikeliydi. Depo, tetikçilerle doluydu; silahlar ve kan kokusu her köşeyi kaplamıştı. Evelyn, cesaretini topladı ve saldırıya geçti. Her hamlesi hızlı ve ölümcül, her hareketi hesaplıydı. Birkaç tetikçiyi etkisiz hâle getirdi, fakat sayısal üstünlük ve silah avantajı karşısında işler kontrolden çıktı.Bir kurşun omzuna isabet etti, başka bir tetikçi yere düşmeden onu yakalamaya çalıştı. Evelyn, yere yığıldı; kan kaybı ve acı içinde dimdik durmaya çalışsa da bedenini her hareket yalanlıyordu. Gözleri bulanık, nefesi kesik, ama intikam arzusu hâlâ içindeydi. O anda, insanların ismini duyunca bile tırsdığı bir mafya: karanlık bir gölge uzaktan tüm bu kaosu izliyordu. Crimson Shadow, gölgelerden çıkmadan, sessizce Evelyn’in hareketlerini takip ediyordu. Gözleri, hem cesaretine hem de kanlar içinde hâlâ dimdik duran zarif bedenine kilitlenmişti. Her nefesi, her titreyen hareketi, gözlerinde bir karışım yaratıyordu: hayranlık, merak ve hafif bir korku. Crimson Shadow, bir an durdu; zihninde bir cümle yankılandı: "Bu kız… hem narin hem de ölümcül. Hem masum hem de tehlikeli… Ve bu karışım, onun gücünü gösteriyor." Shadow, kararını hızlıverdi “Onu getirin… Bu kız… bizim dünyamız için çok değerli.” Evelyn, bilinçsizce taşınırken, gözlerini araladı. Karanlıkta, pelerinli bir figürün gözleri ona kilitlenmişti; gözlerinde hem güç hem de tehlike parlıyordu. Bu ilk bakış, hayatını sonsuza dek değiştirecek, onu hemə0 hayatta kalmaya hem de yeni bir dünyaya adım atmaya zorlayacaktı.O gece, şehirde bir kız ağır yaralıydı; ama gölgeler içinde bir mafya, onu sadece bir kurban değil, kendi dünyası için bir güç ve fırsat olarak görüyordu. Evelyn’in intikam ateşi, Crimson Shadow’un karanlık ve güçlü dünyasıyla birleşmeye hazırdı. Ve böylece, öfke, acı ve gizem dolu bir kader, sessizce şekillenmeye başladı.--- Ruzgar eski anbarin pasli kapisini dovuyordu. Içeride olumsuz bir sessizlik vardi — firtinadan onceki o agir, nefes kesen bosluk gibi. Shadow karanliga dogru ilerledi. Bir anda iki adam Evelyn’i kolundan tutup ortaya itti. Kizin elleri bagliydi, dudagi yarilmis, ama bakisi hala dimdikti. Shadow onu gorunce bir an durdu. Gozleri kizi buldugu anda icinde kopan firtina disari sizdi. Evelyn basini kaldirdi, yarali bir nefesle ona baktI: – Baba senmisin? Beni kurtarmayamı geldin? Karanligin içinden soguk bir gulis duyuldu. Evelyn’in babasini olduren o zalim adam ortaya cikti. – Ikinizi de topladik, Shadow. Birlikte olmeniz cok daha eglenceli olacak. Shadow’un yumruklari titredi. – Kızı birak. Istiyorsan kavga edelim… ama onun sacinin bir teline bile dokunursan, seni bogarim. Adam kahkaha atti. – Vay vay vay. Ellerin korktuğu mafya Shadow bir kızımı koruyor? Hayatımdaki bundan daha düşük bir sahne izleyeceğimi sanmıyorum Tekrardan daha yüksek sesle kahkaha atdı. Yanindaki adam Evelyn’in karnina sert bir yumruk atti. Kiz dizlerinin ustune dusmedi, direnmeye calisti ama aci nefesini kesti. Shadow’un gozleri karardi. O an köpru koptu. - Ben sana bir şeyi yapma dediysem yapma. Aksiz halde bunun bedelini canına ödeyecksin! Shadow bir firtina gibi harekete gecti. Silah sesleri, metal carpmalari, adamlardan gelen iniltIlar anbarin içinde yankilandi. Ilk adami bir tekmeyle yere serdi. Ikinci adamin bilegini kırıp duvara savurdu. Ucuncu kacmaya calisti ama Shadow onun zipladigi anda boynundan yakaladi ve yere vurarak etkisiz hale getirdi. Evelyn baglari cozulemedigi icin duvara yaslanmisti, nefesi hizliydi. Shadow son adami da yere serip Evelyn’e dogru yurudu. Onun yanina gelirken sesi yumuşadı – kalk ayağa peşime düş Evelyn basini onun omzuna yakinlastirdi, sesi titriyordu: – Yardım etdiğin için teşekkürler, ama siz kimsiniz? - Sana yardım etmedim hesap sormam gereken birisinden hesap sordum. Ve kim olduğumu yakın zamanda öğreniceksin. Evelyn yavaşca ayağa kalktı, Ama arkalardan cok yavas bir metal sesi duyuldu. İron geri dondu… elinde silahla. – Daha bitmedi, Shadow. Bir kılınc sesi duyuldu. Karanlikta tekrar nefesler kesildi. Shadow ilk defa diz çökdü...