Biraz daha dükkanda çalışıp eve geçtim. Ama aklım almıyordu ve düşünmekten başım ağrımaya başlamıştı. Mutfağa geçip kendime kahve yaparken kapı çaldı. Kapıyı açtığımda elinde çiçeklerle Kuzey kapıdaydı ve ben kalakalmıştım.
-Ayşin beni içeri almıyacakmısın?
- Tabi buyur
Ne kuzey mi gelmişti neden gelmişti evimi nerden biliyordu.Kuzeye dönerek "evimi nerden buldun beni tanımıyorsun bile " aynı bıyık altı sırıtışını yaparak "Aslında bugün birçok kez tanıştık"ne o muydu neden bunu yapmıştı neden neden .....
"Tüm gün seni izledim " beni mi izlemiş sapık mı neden evime aldım napıcam şimdi "Neden "diye sordum ve sadece yüzüme baktı . Ortam bi anda sesizleşti ve yanıma doğru gelmeye başladı kullağıma doğru eğilerek "Çünkü ben kötüyüm"diyerek gülmeye başladı hemen yanından uzaklaşarak "Neden insanlar hakkında öyle düşünüyor"dediğimde kaşlarını çattı "Ailem yüzünden ailemin işleri yüzünden o pusula ise annemden bana kalan tek hatıra "