Aysuna nasıl soracaktım ama sormamda lazımdı.Bunu düşünmekten delirmek üzereydim.Kuzeyin böyle bir şey olmadı demesi dahi yeterli olmuyordu.Arkadaşımın bana bunu yapabilecek olması bile beni hüzne boğuyordu.Ama içimdeki dürtüye yenilerek Aysuya yazmaya başlamıştım;
"Cümleye nasıl başlayacağımı bilmiyorum sana bunu sormak bile beni kötü hissettiriyor.Hayatında biri var mı? "
Ancak böyle bir soru sorabilirdim kırmadan.Alacağım cevap karşısında nasıl olacaktım bilmeden.Kendime ihanet ediyormuş gibi hissediyordum.Ben böyle bir kız değildim bir erkek için arkadaşıma böyle sorular soracak,hakkında kötü düşünecek biri değildim. Ama AŞK denilen illet beni buna sürüklüyordu tabi yaşadığım şey aşksa.
Saatler geçmesine rağmen bana cevap vermemişti. Bende arayıp sormak istedim.Sonuçta sormuştum ve artık olan olacaktı.
Telefon uzun uzun çaldı ve açıldı ama ses yoktu sadece Kuzeyin sesini duydum;
"Sen nasıl böyle birşey yaparsın, biliyorsun Ayçinden hoşlandığımı neden yapıyorsun beni delirtmek mi istiyorsun"
Duyduklarım karşısında şok oldum sanki telefonu al cevabın bu der gibi açıp bırakmıştı.
"Kuzey ben seni daha uzun süredir tanıyorum. İki günlük biri için beni geri çeviremezsin.Bunu bana yapamazsın. Ben senin herşeyini, her zerreni bilirken bunu kabul etmem ."
"Etmezsen etme . Ben Ayçini seviyorum.Seni kardeş bilmiştim ama dediklerin duyduklarım beni hayal kırıklığına uğrattın. Lannn"
Derken telefon kapandı. Aslında cevabımı da almıştım. Kuzeyde benimle aynı hislere sahipti. Benimle aynı hislere inanamıyorum. Mutluluktan ağlamak üzereyken bir mesaj geldi;Aysundan
" Mutlusundur umarım tüm herşeyimi yerle bir ettin sana lanet olsun"
Bu mesaj karşılığında donup kaldım ve tüm mutluluğum uçup gitti....