BÖLÜM IV: KALBİN RİTMİ
Christopher gülümseyerek ona yaklaştı. Felix heyecanla onun boynuna sarıldı. İkisinin de nefesleri birbirine karışıyordu. Christopher, Felix’i belinden kaldırıp ringin kenarına oturttu.
"Sana söylemiştim," dedi Christopher, sesi sevgiyle kısılarak. "Senin içinde durmayan bir melodi var. Sadece doğru adımı atman gerekiyordu."
Felix, ellerini Christopher’ın güçlü yanaklarına koydu. "O melodi yalnızken duyulmuyordu Chris. Sen geldin ve bana ritmimi geri verdin."
Christopher daha fazla dayanamadı. Parmaklarını Felix’in sarı saçlarının arasına geçirdi ve dudaklarını genç adamın yumuşak dudaklarına bastırdı. Bu öpücük, geceler süren sabrın, koruma içgüdüsünün ve aralarında büyüyen o tutkulu aşkın bir ilanıydı.
Felix, Christopher’a daha da yakınlaşarak öpücüğe karşılık verdi. Artık sahnede olmamak canını yakmıyordu; çünkü Christopher’ın kolları arası, onun için dünyanın en güzel sahnesi haline gelmişti.
Sokak lambalarının ışığı salona süzülürken, kırık kanatlı balet, kendisini her tehlikeden korumaya yeminli dövüşçünün kollarında yeniden doğmuştu.
~ SON ~
