"neden hâlâ onu düşüyorum o kadar uzakta iken"
Normalde pek sosyal bir insan değilim, galiba bu beni hayata 1-0 geriden başlattı.Herzamanki gibi beni zorla ikna edip yeni biri ile tanışmaya götürdüler.Masaya geçtiğimizde önümde uzun boylu,esmer uzun kahve saçları olan "Kayra" adında bir çocuk vardı.Umarım bu sefer düzgün geçer diye iç geçirdim.
Konuşmayı ilk başlatan tabiki de kayra oldu
"Merhaba kardelen"
İsmimi nerden bildiği hakkında en ufak fikrim yok, sanırım arkadaşım mira söyledi.
"Merhaba"
Uzun bir süre sessizlik
"üzgünüm konuşcak birşey bulamıyorum"
Dedim yüzüm asık bir şekilde
"sorun değil bende bulamıyorum"
Sohbet çok az hatta hiç ilerlemiyor ama nedense gözleri anlatıyor.
Mira boğazını temizledi;
"Benim acil işim çıktı gitmem gerek hadi görüşürüz"
Mira'ya beni bırakma anlamında bakış atsamda ne fayda bir,hızla çıkıp gitti.
"Gerilmene gerek yok"
"Ne" Şaşkınlık ile bakarak sordum.
"Arkadaşın mira gittiğinden beri gerilmeye başladın, diyorum ki gerilmene gerek yok"
"Psikoloji mi okuyorsun ?,hemen anladın"
"Hayır ayrıca bir insanın gerildiğini anlamaki için psikoloji okumasına gerek yok'
"Doğru ama gerilmedim sadece konuşcak bir şeyimiz yok"
"Buluruz"
"Ne mesela ?"
Konuşmamız ilerledikçe sanki onu daha öncede tanıyormuş gibi hissettim, sanki tanıdığım insan kılık değiştirerek beni kandırıyordu.
Konuşmayı ilerletmek için
"Sen ne okuyorsun bu arada"
"Mühendislik yani senin varsaydığın gibi psikoloji okumuyorum"
"Anladım aslında tam sende psikolojik danışman tipi var ama neyse"
"Hmm öyle demek,peki ya sen ne okuyorsun"
"Ben moda tasarım okuyorum"
"Sana yakışıyor yani görüntüne"
"Nasıl yani benim görüntüm nasıl ki ?"
Sorduğum soruya şaşırdı fakat biraz düşündükten Sonra cevap verdi.
"Tam uyuyo yani yüzünde ve hareketlerinde bu hissiyat var ayrıca ellerin ve göz altların bunun için çok çalıştığını gösteriyor"
"Anladım ellerim tamam ama göz altlarım onun için değil"
"Peki ya ne için ?"
"Zamanı gelince söylesem olurmu ?"
"Tabiki sorun değil"
"Teşekkürler"
Saat 10'a yaklaştı ve ben bugün işlerden baya kaytardım, ama artık eve gidip biraz dinlenmek gerekiyor.
"Artık hesabı ödeyip kalksakmı ?"
"Tabiki"
"O zaman yarı yarıya yapalım"
"Yok gerek yok benden olsun"
"Yok ya öyle olma-"
"Sözünü kesiyorum ama benden tamam mı birdaha ki sefere sen ödersin"
"ne gerek var"
"Boşver hadi sen çık dışarı ben ödeyip geliyorum"
"Gerek yok yarı yarıya olsun"
"Ne kadar da inatcısın sus ve çık benden dedim"
"Tamam"
Israr etmeme rağmen vazgeçmedi ve bana ödetmedi, sinirimi bozmasına rağmen inatçılığıma dayanması beni şaşırttı,çünkü kimse bana katlanamazdı.
"Geldim hadi gel bırakayım seni eve"
"Yok taksi ile giderim ben"
"Oraya para vereceğine gel arabaya bin işte"
"Gerek yok dedim"
"Bende bin dedim"
"Banane"
"Bin dedim kardelen"
"Bana emir veremezsin"
Nefes alıp sakinleşir.
"Kardelen lütfen binermisin arabaya"
"Böyle işte lütfen
demen rica etmen gerek"
"Tamam kraliçe hazretleri"
"Şımarma be"
"Tamam tamam"