Özgür, uzun boylu kumral kıvırcık dalgalı saçları olan güzel ve keskin çene hatlarına sahip çoğu kızın hoşlandığı biriydi. Aslında çok kızla konuşmazdı. Çünkü hepsinin aynı olduğunu düşünürdü. Bir zamanlar hariç.
Özgür o gece Adanın yanına uğramakla hata yaptığını düşünüyordu. Cidden saçmalamıştı. Ama Ada'da onu kendine çeken birşeyler olduğunu hissediyordu. Asıl moralini bozan şey ise Adaya dediği şeydi. Yalan söylemişti
Sadece onu görmek istemişti. Kıskanıp kıskanmayacığını merak etmişti. Ama işler biraz terse sarmıştı. O günden itibaren aradan nerdeyse iki haftaya yakın süre geçti. Ama Ada kendisiyle pek konuşamadı. Birkaç kez daha Adayı evine kadar bırakmıştı okul çıkışında.
Cuma günü okul çıkışı yine beraber gitmeye karar verdiler. Ada çok istemese de kabul etti. Eve doğru yürürken birden Özgür Adaya doğru dönüp :
- Bana böyle davranmasan mı artık?
Ada: Nasıl davranıyormuşum ki?
Özgür:Adaa sen de biliyorsun işte soğuk ve mesafeli olmandan bahsediyorum
Ada: Olması gereken de bu değil mi zaten
Özgür : Tamam söyleyeceğim dinle beni
Ada: Neyii
Özgür: O gün söylediklerim bir şakaydı sadece merak ettim vereceğin tepkiyi belki kıskanırsın dedim
Ada: İnanmıyorum, neden bunu merak edesin ki
Özgür : Adaa yapma böyle hadi barışalım yapma bana böyle kendimi kötü hissediyorum
Ada : Sen mi ben mi dedi sessizce
Özgür : Ne dedin sen
Ada :Tamam hadi üşüdüm eve gidelim
Özgür : Oh bee sonunda hadi gidelim
Özgür, yine kapının önüne gelince Adaya görüşürüz dedi. Ve mutlu bir şekilde uzaklaşmıştı.
Ada bunu duyduğuna sevinmişti. Aslında bir yanı inanmak istemiyordu ama gözlerine bakınca inanmıştı. Gözler yalan söylemezdi de mi?
Ada hemen eve çıktı. Çantasını kenara atıp kendini çok rahat olmasa da yine de en sevdiği yer olan yatağına bıraktı. Tavana dikti gözlerini birşeyler düşünüyordu. Aklından sanki binlerce şey film şeridi hâlinde geçiyormuş gibi hali vardı.
Gülümsedi. Sonra çalan telefonla aniden bu ruh hali bozuldu kendine gel Ada der gibi bir hareket yapıp çalan telefona uzandı. Arayan annesiydi. Annesiyle konuştu. İlk defa bu kadar uzun süre annesiyle konuşmuştu. Keyfi yerine gelmişti. Telefonu bırakıp mutfağa gitti ve makarna yapmaya karar verdi. Zaten uzun süre yemek yapmaya uğraşmak istemiyordu. Ve en sevdiği yaptığı kurabiyelerden yapmaya karar verdi.
Askılıktan ceketini aldı üzerine sehpanın üzerindeduran parayı da aldıktan sonra markete indi. Gereken malzemeleri alıp eve çıktı. Eve çıkarken apartmanın önünde motoruyla uğraşan bir çocukla karşılaştı. Daha önce hiç görmemişti ama burda durduğuna göre muhtemelen aynı apartmandalardı. Çocukla birkaç saniye göz göze geldi sonra başını çevirip eve doğru çıkmaya devam etti.
Özgürle arasının biraz da düzelmesi onu mutlu etmişti. O yüzden buna çok da dikkat etmemişti. Aldıklarını tezgaha yerleştirdi. O sırada Özgür yazmıştı.
Özgürrr : Napıyorsun
Ada: Yemek yapacaktım sen
Özgür : Aa daha neler duyacağım sen ve yemek yapmak
Ada : Ne var beğenemedin mi
Özgür : Yok ya azıcık şaşırdım. Ama azıcıkkkk
Ada : Sen ve şaşırmak ben de buna şaşırdım HDJDKKDKDKD
Özgürr: HDJDJKDKDKD
Ada :Ee sen ne yapıyorsun demiştim
Özgür :Dışarı çıkacaktım arkadaşlarla
Ada: Tamam o zaman görüşürüz ben de gidiyim de kurabiyelerimi yapıyım HDJDKDKDK
Özgür : Kurabiye mi bana yok mu
Ada : Gelirsen alırsın
Özgür : Cidden mii hemen geliyorum
Ada : Hemen gelip napıcaksın ya olunca ben seni çağırırım
Özgür : Tamam tamam unutma bak ama
Ada: Tabi ki unutmam kurabiye kırmızı çizgimizdir.
Ada: HHDHDJDJDK
Ada makarnayı pişirdi ve süzdü. Sonra da kurabiyelere şekil verip fırına yerleştirdi. Kurabiyeler pişirken yemeğini yedi. Kurabiyelerden fırından çıktıktan sonra fotoğrafını çekip Özgüre attı.
- Kurabiyeler hazır
Özgür anında:
- Geldim yazdı
Ada balkona çıktı cidden ordaydı.
-Ne ara geldinn bu ne hız ışınlanmış olamazsın dimi HDDKKDKDKD
-Yarım saat önce falan geldim
Ada: Neee
Özgür : Üşüdüm
Ada:Tamam bekle geliyorum hemen
Ada hemen bir kabın içine kurabiyeleri yerleştirdi. Ve ceketini alarak hemen kapının önüne çıktı. Özgürün yanına doğru yaklaştı. Kurabiyeleri uzattı
- Al bakalım kurabiyelerin dedi gülümseyerek
Özgür, birini ağzını attı ve Adanın gözünün içine bakarak :
- Geldiğime değmiş cidden, dedi.
Ada :
- Ayy beğenmene sevindim. Neyse daha fazla durmayalım burada sen de eve git daha fazla üşüme
Özgür:
- Ben çoktan ısındım dedi gülerek
Ada tam birşey diyecekken akşam gördüğü motorcu çocuk apartmanın önünde durdu ve Adaya doğru baktı. Ada hemen başını Özgür e çevirdi. Özgür:
- Kim o bebe niye sana öyle baktı
Ada:
- Tanımıyorum, boşver sen de. Benim gitmem lazım iyi geceler
Özgür :
-Hemen mi
Ada:
- Evet hemen görüşürüz dedi üzülerek
Özgür :
- İyi gecelerr o zaman dikkat et kendine
Elindeki kutudaki kurabiyeleri göstererek
-Teşekkürler dedii
Ada arkasını döndü. Ve apartmana doğru yavaş adımlarla yürümeye başladı. Tam kapıdayken Özgüre baktı ve el salladı. Sonra ne yapıyorum ben çocuk gibi dedi kendi kendine. Adanın bu hareketleri Özgürü güldürmüştü. Evin lambasının yandığını gördükten sonra Özgür de gitti. Ada kendi kendine gülümseyetek uyumaya gitti. Yatağına uzandı. Ve biraz sonra uykuya daldı.
