Ada sabah erkenden uyandı. Hızlı bir şekilde hazırlandı tam kahvaltı hazırlamak için mutfağa girecekti ki annesi aradı. Telefonu alarak annesiyle konuşmaya başladı. Beş dakika kadar annesiyle konuştuktan sonra kapattı.
Tekrardan mutfağa doğru gitti ilk defa kahvaltı yapmak istememişti. Dolaptan kahve paketini çıkardı ve kahveyi yaptı. Her zamanki gibi kahvesi şekersiz yani acıydı. Kahvesini yudumlarken Özgür aklına geldi. Dün gece biraz terslediği aklına gelmişti. Telefonunu eline alıp mesaj atmaya karar verdi.
Ada:Günaydınnn
Özgür : Ooo Ada hanım erkencisiniz
Ada : Tabiii.
Özgür : Ee çıktın mı evden?
Özgür: Ne zaman gelirsin okula?
Ada: Birazdan çıkacağım. Yarım saate ordayım
Ada : Sen
Özgür : Ben de 15 - 20 dakikaya gelirim. Çık hadi sen de geç kalma.
Ada :Tamammm, çıkıyorum.
Ada gülümseyerek telefonu yatağın kenarına bıraktı. Zaten hazırlanmıştı saçını da yaptı ve çantasına birkaç birşeyler atarak evden çıktı.
Okulun kapısına vardığında Özgür orada bekliyordu. Özgüre doğru yaklaşınca:
- Ee neyi bekliyorsun gelsene
Özgür : Sen gir içeri benim biraz işim var.
Ada başını sallayarak içeri doğru yürümeye başladı. Oysa ki kendisini beklediğini düşünmüştü.
Sınıfa çıktı ve sırasına geçti. Ders başlamasına rağmen Özgür hâlâ gelmemişti. Ada biraz meraklansa da çok önemsemedi.
Dersin sonlarına doğru giren Özgür Adaya göz kıraparak sırasına oturdu. Ve
-Naber uykucu özledin mi beni
Ada : Tabi ne demezsin canım biraz daha gelmesen ölebilirdim
Özgür : Tamam tamam bir daha bu kadar özletmem kendimi diyerek güldü.
Zil çaldı. Tüm sınıf yavaşça dağılırken Özgür Adaya doğru yaklaştı ve
- Çıkışta ne yapıyorsun uykucu
Ada: Özgürrr bana uykucu demeyii keser misin artık
Özgür : O zaman yerine başka birşey bulmam lazım bulana kadar bir süre daha buna katlanmalısın.
Özgür: Ee nereye gidiyorsun?
Ada : Eve tabiki de
Özgür : Tamam o zaman kalk ben seni bırakıyım
Ada: Gerek yok kendim gidebilirim
Özgür : Olmaz itiraz istemiyorum. Beraber gideriz işte
Ada : İstediğin şey illa olacak de mi
Özgür : Nerden bildin ya
Ada: Tahmin etmesi çok zor olmadı diyerek gülümsedi
Ada: Ee neyi bekliyorsun gidelim o zaman
Özgür : Tabi hanımefendi hemen geliyorum. diyerek asker selamı verdi.
Okuldan beraber çıkarken Özgürün yanına birkaç arkadaşı geldi. Birkaç dakika konuştuktan sonra sarışın olan çocuk:
-İyi akşamlar Özgürr, sana da iyi akşamlar yenge diye seslendii arkalarından.
Bunu duyan Ada Özgüre bakarak
- Ne saçmalıyor bu
Özgür : Sen bakma onlara ya genel halleri onların
Ada : Anladımm ama bir daha olmasın.
Özgür : Niye bu kadar sinirlisin?
Ada: Sinirli değilim sadece bazı şeylere katlanamıyorum.
Özgür : Neye katlanıyorsun pekii derken Adanın telefonu çalmaya başladı.
Arayan annesiydi. Özgüre sessiz olmasını söyledikten sonra telefonu açtı.
Ada:Efendim anne
Annesi: Napıyorsun kızım çıktın mı okuldan
Ada: Evet anne çıktım eve gidiyordum hatta
Annesi: Tamam o zaman dikkat et kendine eve geçince ararsın
Ada: Tamam anne eve varınca ararım.
Ada: Görüşürüz anne
Annesi:Görüşürüz kızım
Özgür Ada telefonu kapattığında Adaya bakarak niye eve gidince anneni arıyorsun annen nerde ki dedi. Ada:
-Benim bazı sebeplerden dolayı tek kalmam gerekiyor. O yüzden yani
Özgür : Neymiş o bazı sebepler
Ada : Fazla merak iyi değildir. Hatta bunla ilgili bir söz de vardı bilirsin diyerek göz kırptı.
Özgür : Peki peki birşeyi de anlatsan şaşarım zaten.
Sonunda evin önüne gelebilmişlerdi. Gerçi ne ara geldiğini şaşıran Ada Özgüre görüşürüz dedikten sonra kapının önünde duran teyzeye selam verdi ve merdivenleri çıkmaya başladı. Bu günün sonunda da eve varabildiği için şükretti.
