Selam kitapseverler.
Bugün sizlere "Kimsin sen? " kitabının 3.bölümüyle geldim. Bu bölüm çok heyecanlı olacak.
Bu arada yukarıdaki fotoğrafta görmüş olduğunuz kişi Merve.
Hadi bakalım iyi okumalar.
Gözlerimi yavaş yavaş açtım. Bir evdeydim ama kimin evinde olduğum hakkında hiçbir fikrim yoktu.Birisi gelip önüme çay bıraktı.Kafamı büyük bir acıyla kaldırdım.
Berk
Berk mi?
Berk
Evet, tam karşımda duran kişi berkti."Merhaba, Merve. "Bu-çocuk-ciddi-mi?
"Ben neden buradayım ?" dedim. Şaşırmış bir şekilde bana bakıyordu. "Onu kendine sor küçük hanım. " buraya ben mi gelmiştim? "N-nasıl yani? "dediğimde Berk ciddileşti."Kızım iyi misin sen?Kapıyı tıklatıp içeri girdin ya. Ama gözlerin kapalıydı...Lan sen uyurgezermisin." Berk'in dedikleriyle gözlerim faltaşı gibi açılmıştı.Üstüme baktım, ellerime baktım.Üzerim kan içindeydi ama bıçak elimde değildi.Berk bana bakıyordu, gece olanları ona anlatmayacaktım. "Evet ben bir uyurgezerim" Uyurgezer miyim? "Gelirken de hasar almış olmalıyım ki üstüm başım kan içinde kalmış, neden senin evine geldiğimi de bilmiyorum. "Aman tanrım ben neden buradayım? Berk yavaşça yanıma süzüldü. " M-merve sen buraya geldiğinde e-elinde de bir bıçak vardı... " Sakince kanlı bıçağı çıkardı. Gözlerimden yaşlar akmaya başladı. " B-Ben yapmadım. "Tek diyebildiğim bu oldu." Merve sen ne yapmadın bana söylemelisin."Daha yeni tanıdığım birine bir katilin gelip beni katil gibi göstermesini anlatmamı beklemiyordu herhalde.Bekliyordu sanırım.Sonra kalkmaya çalıştım. Olmadı, yapamıyordum, kalkamıyordum.Kemiklerim kırılıyordu sanki." Dur Merve geçici bir felç yaşıyorsun hareket etme. Seni bir hastaneye götürelim. "Hayır, hastane olmaz hayır. " Hayır olmaz, hastane olmaz, oraya birdaha girmem, giremem. "Gözlerimden akan yaşları durduramıyordum."Merve gitmemiz lazım. " dedi Berk.
"Berk anlamıyorsun, oraya giremem." çığlığım evin içinde yankılandı. İçimdeki acıyı bilmiyordu,bilemezdi ki. Berk daha fazla itiraz etmedi.O sırada aklıma annem ve babam geldi. Allah bilir beni ne kadar merak etmişlerdir. Telefonumu üstümde aradım,yoktu.Orada düşürmüş olmalıyım diye düşündüm. Berk telefon arasığımı anlamış olacak ki bana bir telefon uzattı"Bu benim telefonum al ve ara kimi arayacaksan."Telefonu kaptığım gibi annemin numarasını yazdım.Telefon açıldı, annem ağlıyordu, ağlamaktan sesi zor çıkıyordu. "A-alo" dedi annem zorlukla. "Anne, benim Merve. " Annem daha çok ağlamaya başladı. "Kızım sen neredesin? Babanla kafayı yedik burada.Selin'i,Defne'yi Ayça'yı aradık hepsi bilmiyoruz deyince iyice kafayı yedik neredesin sen Merve? "Annem gerçekten çıldırmış gibiydi. Arkadan babamın da hıçkırma sesleri geliyordu." Anne öncelikle sakin olun, ben iyiyim."Çook iyiyim, çook."Kafede uyuyakalmışım ve uyurgezer olduğum için de kendim yürüye yürüye bir arkadaşımın evine gelmişim"Berk bana inanmaz gözlerle bakıyordu. Annem"Uyurgezer mi? Sen en son 5 yaşında iken uyurgezerdin.Sonra ilaçlarla düzelmişti Tekrar mı başlamış? Hatta bir gece hastanede kaldığımız odadan çıkıp kardeşinin odasına dalmıştın. "Gözlerimden tekrardan yaşlar akmaya başladı.Kardeşimin acısını unutamıyordum. Nasıl unuturdum ki zaten... " Kızım sen şimdi neredesin? "dedi annem. " Çok sevdiğim bir kız arkadaşımdayım. "Berk bana bakıp somurttu.Annemlere Berk diye bir arkadaşımdayım desem hemen yanlış anlayıp buraya geleceklerdi." Anne merak etmeyin ben iyiyim, şimdi yatın uyuyun, yarın geleceğim tamammı?"deyip telefonu kapattım. Berk bana baktı "Evet şimdi bana gerçekten ne olduğunu anlatıyorsun Merve. Her ne kadar birbirimizi tanımasak da bana güvenmelisin."
"Dedim ya, uyurge-"
"Yalan söylüyorsun Merve.Daha fazla zorlama. " Berk doğruldu, kaşlarını çattı. "Evet bekliyorum. " Galiba ona söylemeliydim.Gözlerim doldu.Derin bir nefes aldım"B-ben sadece kafedeydim,eve gitmek için hazırlandım, fakat o anda birşey oldu. Gözlerim karardı.Yüzünde maske, elinde bıçak olan bir adam bana doğru yaklaştı önümde ise ölü bir beden duruyordu. "Ağlamaktan nefesim kesilmişti. Berk "Peki önündeki ceset kime ait, görebildin mi? "
"H-hayır, kafamı kaldıramadım, bakamadım ona."hikayenin geri kalanını da gözyaşları içinde Berk'e anlattım."B-berk ben artık bir katil miyim? "anlattıklarımı duyunca Berk'te çökmüştü. " Hayır, sen onu öldürmedin. Kendini sakın bu konuda suçlama...Merve bu olayın olduğu yeri hatırlıyor musun? "Başımı hayır anlamında salladım" Bilmiyorum ama bi sokaktaydık. Cesette masadaydı. "
"Berk bıçağı ne yapacağız? " Berk bıçağı aldı ve bir kese kağıdının içine koydu. "Bu bende kalacak ve bu bilgi de ikimiz arasında kalacak tamam mı? " Başımla onu onayladım. "Peki ya bıçak, sen onu ne yapacaksın? "
"Bilmiyorum,evin bir yerine saklarım. "
"Artık uyumalıyız. Sen burada uyuyabilirsin, ben sana yastık getireyim. " Berk bana yastık almak için yukarıdaki odasına gitti. Saate baktığımda saatin 6.30 olduğunu gördüm. Saatten ikimizin de haberi yoktu. "Berk getirmene hiç gerek yok hatta hazırlanmalıyız. Okulun başlamasına 1 saat var. " Berk oflayarak yanıma geldi" Şu okulu bulan kişi kimse bulucam lan."Kıkırdadım.Ben ne giyecektim ya? "Berk ben ne giyeceğim? ve ayrıca telefonumda yok"
"Artık var" deyip bana yine yeni bir telefon uzattı. "Temizlikçimizin birkaç tişörtü bizde kalmıştı dur onu getireyim" bunlar kesin zengin diye aklımdan geçirdim.
Sabah olmuş okula gelmiştik ama ruhum hala ordaydı, ölü birinin önünde bıçakla kalakaldığım gecede.Ne kadar uğraşsamda ruhum oradan çıkamayacaktı. Bir yanım hep beni suçlayacaktı. Yapmadığım bir şey olmasına rağmen bir tarafım hep beni suçluyordu.
Senin yüzünden.
Ölü kişinin ceseti bulununca olacaklardan korkuyordum. Ya suçlanırsam ya hapse atılırsam.O katili bulacaktım, tekrar karşılacaktım onunla. Şimdi bunları unutma zamanı Merve. Yüzüne bir gülücük yerleştir ve gir içeri.Berk ile birlikte arabalarından inip okula doğru yürümeye başladık. Annemlerede okulda olduğumu söyleyip Berk ile yürümeye devam ettim.Bizim kızları gördüm.Berk bana "Kendinde ol ve sakın gerçeklerden onlara bahsedeyim deme. " dedi. Başımı salladım, sonuçta ne kadar kişi bilirse iş o kadar zorlaşacaktı.Berk bana göz kırpıp yanımdan ayrıldı.Kızlar da beni görünce koşarak bana sarıldılar. Selin'in gözleri şişmişti.Selin en duygusalımızdı.Defne ve Ayçada beni görünce ağlamaya başlamışlardı. "Kızım sen neredesin ya? " Onlara yalan söyleyecek olmak içimi yiyordu. Ama söylemek zorundaydım. "Öncelikle ağlamayın, lütfen.Dün kafedeyken uyuyakalmışım ve uyurgezerliğim tuttuğu için de bir arkadaşıma gitmişim hepsi bu kadar. "
"Merve senin tek ve çok iyi tanıdığın arkadaşın biziz. Kime gittin bize gerçeği söyle. "
"Berk'in evine"
Hepsi donakalmış bir şekilde bana bakıyordu. Defne"Kızım sen deli misin? Daha önce hiç gitmediğin bir yere uykunda gidemezsin ki. Gideceğin yerleri daha önceden bilmen gerekir. "Dedi.Berk'in evine daha önce hiç gitmemiştim ki. Hatta bundan 1 gün önce onu tanımıyordum bile. " Belkide daha önceden gitmişimdir.Ah bilmiyorum kızlar,oraya nasıl gittiğim hakkında hiçbir fikrim yok. "Kafamla sınıfı gösterdim. Beni onaylayıp peşimden sınıfa doğru geldiler. Ayça" Merve sen ile Berk arasında birşey mi var? "Dedi.Berk'e aşık değildim sadece beni ona iten bir şey vardı.
Eveet 3.bölümüde bu şekilde sonlandırıyorum. Umarım bu bölümü sevmişsinizdir.
Kitabımı okuyup beğendiyseniz takip etmeyi unutmayın. 💗
