Eloğlu Gözlerin felaketi çağrıştırır Karanlık gecelerin ıssız saatlerinde Akrep zamanı zehirleyince bile Katran toprağa bulanınca bile git benden eloğlu Kaç git benden eloğlu Sorarlarsa felaketi oldum ben onun dersin Bilirim sen yalan bile diyemezsin Kalbin zehir kadar kötüdür bilirim Günün sonunda bana döndün yabancı Ne diye boynun büküktür Ne diye kaçırırsın kara gözlerini benden Kekeleme eloğlu ben seni âşık bilirim Kalbin zehir de olsa seversin Kara gözlerinle tenimi okşayınca Anlamlı gelir güneşin batışı Çünkü bilirim sen de güneşi seversin eloğlu Felaketle doğan güneş Senle umut için batmıştı Zehir olmuştu her şey Tekrar felaketle doğunca güneş
