Kimsesiz ve paramparça

  İhanetinin getirdiği acıyı taşıyorum halen  kimsesiz ve paramparça  toparlanmaya çalışıyorum ama her seferinde karşımda buluyorum seni  aynanın karşısına geçip saatlerce hazırlanıyorum , tamam hazırım derken  kapının ardında göz yaşlarımı silerken buluyorum kendimi  ihanetinin getirdiği acıyı taşıyorum halen  farklı bir şehire yerleşiyorum zamansız  farklı insanlar  tanımadığım  sokaklar  ismini dahi bilmediğim yerler  bir bakıyorumda seni de getirmişim istemsizce  bahaneler anlatıyorum kendime  şarkılar söylüyorum  kaçmaya çalışıyorum aklımdan  sonra  yapayalnız buluyorum kendimi bir gece yarısı yorganımın altında  her gündoğumunda başa sarar oluyorum gündelik duygularımı  ihanetinin getirdiği acıyı taşıyorum halen  kimsesiz ve paramparça.