Küçük kedi. Bir zamanlar ıssız ormanda yanlız başına seyahet eden bir kedi varmış. Ailesi-den o kadar uzak kalmış ki,onlardan nefret et-mesine rağmen onları çok özlediğini fark et-miş.
Küçücük bedeni ile zorla geldiği yolları geri dönmüş. Çok yara almıştı ama,umrunda değil-di. Onun tek amacı ailesinin yanına gidip ona sım-sıkı sarılmakmış. Uzun yolun ardından küçük kedi eve varmış,Kapının önünde durmuş ve üç kere miavlamış.kapı açılmayında bunu yapmaya devam etmiş 1 kere,2 kere,3 kere ne kadar miavlasada kapı açılmamıştı. Ve bu onu çok rahatsız etmişti. Kedi buna daga fazla dayanamayıp kapıyı kırma kararını alır ve saniyeler içinde kapı kırılır.
kedi odadaki manzarayı görür görmez bedeni kas-katı kesilir.yerde ailesinin cansız bedenleri duruyordu. Annesiyle babasında pek
üzülmemişti ama,kardeşini görünce gözlerindeki hüzünü serbest bıraktı. Gözlerinden sessizce akan gözyaşlarının ardında sadece bu
düşünceler vardı.
'Çok mu acı çekti?'
'Ölmek üzreyken yanında olmamı onu kurtar-mamı istedimi?'
'Çok korktumu?'
Kafasındaki bu düşünceler onu neredeyse bayıltacaktı ama,kendisini toparlaması gerekiyordu çünkü o en büyük kardeşti. Ve aslında şanslıydı,ailesinin öldüğü için değil hayatda kaldığı için şanslıydı. Ve artık ailesinin intikamını alabilmesi için bir şansı vardı.
İşte bu hikaye küçüklükten beri kendime an-latdığım acınası hikayelerden biriydi.Ben Arda.
11 yaşındayken ailemi kaybetdim ve kendi ke-ndimin her şeyi oldum. Savaş esnasında bir çok insan öldü ve çoğu çocuklar öksüz kaldı.
4 senedir yanlız yaşıyorum ve bu bana sorun
Olmadı. Biliyormusun?onlarla benim aramdaki farkı? Onlar fazla acizdi ama ben bir şeyi iste-dimmi yapardım.
BEN ARDA. 11 YAŞIMDAN BERİ HAYATIMI DÜNYAYI YOK ETMEYE ADADIM.