"Ağlamak için gözden yaş mı akmalı, dudaklar gülüyorken insan ağlayamaz mı?"
Hepimiz illaki bu dönemlerden geçeriz değil mi?
Ağlamamak için gülmek çok zor birşey dostlarım, böyle kendinizi zor tutarsınız dişinizi sıkarsınız,hep güçlü durmaya çalışırsınız bazen başarılı olursunuz ki olmalısınız değil mi yoksa çevremizde ki o insalar bize nasıl bakacak ne diyecek diye düşünürsünüz.
Ama sonra biri gelir iyi misin der.
İşte o an böyle hüngür hüngür ağlayasınız gelir.
Sadece gelir işte.
Ama ağlayamazsınız onun yerine sadece iyiyim dersiniz.
Kafanızı koyarsınız sıraya okulda hani herkesin sesi sadece gürültü kendileride kuru kalabalık gibi gelir ya.
Orada durmak yerine kacmak orada bulunmak istemezsiniz.
Bu durumu yaşadığım zamanlarda oldu aramızda kalsın genellikle çizim yaparak ya da yazarak unutmaya uzaklaşmaya çalışıyorum.
En azından bazen etkili oluyor.
Ben o an ağlamıyorum ama çizimlerim yazılarım ağlıyor.
Onlar haykırıyor benim yerime.
Hem de bas bas bağırıyorlar yanlızlığımı,göz yaşlarımı...
Pek tavsiyeli bir bölüm olmadı ama bir nebze olsun yaşadığınız bazı durumların, sorunların sadece sizin yaşadığınız düşünmeyin diye yazmak istedim.
Kötü günler geçirebilirsiniz sorun değil önemli olan ayağa kalkıp yola devam etmektedir.
Elbette ki kötü şeylerin sonu vardır güzel şeylerinde olduğu gibi.
Kendinizi sevmeyi unutmayın:)
