Henüz daha 6 yaşındaydım babasız kaldığımda hayır hayır babam vefat etmemişti cezaevine girmişti 6 yaşındaki beni 2 yaşındaki küçük kardeşimi annemin başına bırakıp gitmişti kardeşimin benim ve gencecik annemin hayatını hiç düşünmeden mahvedip defolup gitmişti.7 yaşını tamamlamak üzereydim ilk görüşüne gittiğimde "yurt dışında çalışıyor baban kızım işini bitirince parasını alıp gelicek hiç üzülmene gerek yok..."gibi şeyler söyleyip kandırıyordu beni aile büyüklerim bende küçüktüm tabi hep inandim hep inandım.Hep mutlu mutlu giderdim ben babamın yanına tek sevdiğim oydu benim oysaki sabah hava aydınlanmadan giderdik biz hep annemden beni hep erken uyandırmasını isterdim
-gerçi annem çoğu zaman bizim için giderdi pek de gitmezdi zaten-sabah 5 de kalkar en güzel ve en yeni kıyafetlerimi giyer giderdim babamın yanına hep koşardım arkamda kimseyi beklemeden telefondan çikolata,kurabiye gibi şeyler isterdim hep alcak diye sevinirdim oda her seferinde başka şeyler alır hiç istediğimi almazdı bende parası yoktur diye geçerdim takılmazdım pek.
Kendi evimizden taşınmıştık babaannem gilde kalıyorduk uzun zamandır.İki tane amcam vardı birisi evli birisi yeni boşanmıştı-küçük amcam- babaannem gilde oda bizle beraber kalıyordu ama orada bir veya bir buçuk sene kalmıştık tam hatırlayamıyorum ordan taşınıp anneannemlere gelmiştik gerçi orda bir seneden az kalmıştık annem yeni bi ev kiralamıştı orda kalıyordu üçümüz kardeşim artık kardeşim 6 ben ise 10 yaşındaydık büyüyordüm ve bağzı şeyleri daha iyi anlayabiliyordum henüz 5. sınıftım ben orta okula kardeşim eğitim hayatına yeni başlamıştık dünyalar harikası iki tane dost edinmiştim Seda ve Emel, Seda ile yaklaşık iki ay daha önce felan yanışmıştık ama Emel daha değerliydi benim için bi süre sonra daha fazla samimileşmiştik herşeyi beraber yapıyorduk zaten evlerimiz altlı üstlü olduğu için en ufak şeyde beraberdik Emel benden bir yaş daha büyüktü