"Ne yani gerçekten gidecek miyiz?" Ellenin sorduğu soruyu duymazlıktan gelerek kıyafetlerimin arasından rahat bir şeyler çıkarttım. "Nasıl çıkacağız peki? Annemler biliyorsun geç yatıyorlar." O sıra da odaya Raven girdi. "Off annem kitap okumuyorum diye elimden tabletimi aldı!" diye şikayet ediyordu. Gözümle Raveni işaret ettim. "Ne yani Ravena mı güveniyorsun?! Asla olmaz, hemen gidip anneme yetiştirir.
Raven anlamamış gözlerle bizi izliyordu. "Hadi ama Ellen, kırıcı olma!" "Of! Tamam, ama gidip birine söylerse" "Ne istiyorsunuz benden?" dedi Raven "Size yardım etmeyeceğim." "Hadi ama Raven, lütfen?" dedim yanına giderek. "Benim için ha?" bir süre durdu ve hiç bir şey demedi. "Raven! Hadi!" dedi Ellen. Bunun üzerine Raven başını tamam anlamın da salladı. "Tamam." "Kimseye söylemezsin umuarim!" diyen Ellene baktım "Söylemez, ben güveniyorum ona." dedim, gülümsedi Raven. "O zaman ben telefonumu şarja takmaya gideceğim sen olayı Ravena anlat Ellen." dedim ve odadan çıktım.
Ellen Ravena hiç güvenmiyordu fakat Raven beni sevdiği için beni dinliyeceğini düşünüyordum.
Telefonumu şarja taktım ve mutfağa su içmeye gittim. O sırada babamın da balkon da telefonla konuştuğunu gördüm. Biraz daha ona yaklaştığım da iş için konuştuğunu fark ettim ve yanına gittim. Babama sarılıp bir süre onunla etrafi izledim. Babamla olmak bana iyi geliyordu. Onsuz asla yaşayamıyordum. Biraz sonra telefonu kapatıp cebine koyan babamı izledim. "Napiyorsun?" "Hiç öyle, kimle konusuyordun?" "İş için ya önemli değil." dedi ve gülümsedi bana.
Bir süre birlikte sohbet ettik ve ben tekardan odaya geçtim. Ellen benim için yatak ayarlamıştı bile..
**
Saat on ikiye yaklaşırken yatağımdan kalktım ve etrafıma baktım. Ellen kitap okuyordu ve beni fark etmemişti. Raven ise uyuyordu. Kapıya yaklaştım ve yavaşça kapıyı açtım. "Ne zaman kalktın?" diye Ellen ile göz göze geldim. "Kitaba o kadar dalmıştın ki beni fark etmedin, yeni kalktım zaten." dedim ona "Burada bekle." dedim ve odadan çıktım. Annemler hâlâ uyanıktı. Hızla geri odaya döndüm.
Ellen Ravenı kaldırdıktan sonra Raven halamların yanına gitti ve rasgele bir şeyler sorup onları oyalarken, ben de telefonumu alıp Ellenla hızla kapıdan çıktık ve asansöre bindik.
"Huh! Umarım bizi fark etmemişlerdir." "Sanmam, fark etmemişlerdir. Hadi nerede şu park gidelim hemen." dedim yürümeye başlayarak. "Beni takip et!" dedi hava atar gibi Ellen. Güldüm ona ve bir şey demeden onu takip etmeye başladım.
Parka vardığımız da etrafta kimse görünmüyordu. "Nerede bu kadın!?" diyordu Ellen. Hiç bir şey demeden iç taraflara doğru gittik. O sırada tek başına oturan şapkalı bir kadın ile karşılaştık. Onun olma ihtimali ile yanına gittik. "İyi akşamlar!" diye seslendim kadına. "Ah! Sizmiydiniz, ben de sizi bekliyordum!" Kaşlarımı çatarak ona baktım. "Oturun hadi!" dedi bize. Ellen ile göz göze geldik bir şey demedik ve ilk ben kadının tam karşısına geçtim, Ellen ise hemen yanıma geçti.
Kadın yirmili yaşların da gibiydi, siyah giyinmiş, başın da ise siyah bir şapkayla rahat bir şekilde oturuyordu.
"Nasılsınız?" "Ne istiyorsun bizden?" dedim sakin bir şekilde. "Yardım etmenizi." dedi keyifle. "Ne yardımından bahsediyorsun?!" dedi Ellen sesli bir şekilde. "Öncelikle küçük hanım, lütfen sesiz ol. Ve öyle büyük bir şey istemiyorum," dedi ve durdu. "Küçük bir araştırma" "Ne?!" dedi inanmayarak Ellen. "Hem neden sana yardım edelim?" dedim kaşlarımı çatarak. "Hım, bir düşünelim. Canınız için ha? Ne dersiniz?!" Ellen korkuyla bana bakıyordu. "Ne diyor bu kadın?" dedi fısıldıyarak Ellen. "Madem küçük bir araştırma sen niye yapmıyorsun bunu ha!?" dedim, kadın ise bana gülmekle yetindi. "Ama neden?" dedi isyan eder gibi Ellen. "Çünkü siz benden daha güçlüsünüz Ellen."
"S-sen bizi nereden tanıyorsun peki?" dedim sakince. Güldü ve "Ben sizle ilgili her şeyi biliyorum Yeji Stewart Edinburgh da yaşıyorsun, 17 yaşındasın, biraz aile sorunların var fakat çalışkan ve zeki bir kızsın, sorunlara hemen çözüm ürete bilirsin ve Ellene çok bağlısın. Aynı şekil de sen de Ellen Walker. 16 yaşındasın burada yaşıyorsun ve özel okula gidiyorsun. Çevren geniş ve insanların güvenini çabuk kazaniyorsun. Daha anlatmamı ister misiniz?" dedi ağzımız açık kalmıştı. Hayır şeklin de kafamı salladım.
"Kim?" Ellen şaşkın bir şekil de bana baktı. "Ciddi misin Yeji?!" "Ölmek mi istiyorsun Ellen!?" diye fısıldadım ona. "Hemen değil. Her neyse, siz biraz düşünün ama eğer birine söylüyecek olursanız.. Anladınız bence, iyi geceler kızlar!" dedi ve ayağa kalkıp gitti. "Ne yani bu kadar mıydı?" dedi Ellen. "İçimden bir his daha yeni başladığımızı söylüyor Ellen," dedim kafamı ona doğru çevirerek, "kalk hadi gidelim."
3. Bölüm Sonu