Bazen insan nerden başlıyacağını bilmez ya bende tam o yoldayım bilmediğim keşkelerimin olduğu yerdeyim.Yıllarca hayalini kurduğum yerde bilgisayarımın başında ama kalbim kırık aklım soru işaretleri ile dolu ve ben nerde olduğumu bilmeden başlıyorum belki bu sayede yola çıkacağım ve herşey yeniden başayacak kaderin insanın elinde olduğuna inananlardanım bende Allah sadece bize sayfaları açıyor ve bizde yazıyoruz.
Babam benim yaprak dökümüm benim dağım benim umut ışığım acılarımın ağrı kesicisi bu sayfalara onunla başlamak isterim o artık benim yanımda yok.
Annem canım erkenci kuşum erken gidenim ailemin birleştiricisi yuvayı yapan dişi kuşum erkenden uçan kuşum.
Abim canım ailemin en güzel meyvesi erkenden giden uçan minik kuşu.
Ablam sevgi yumağı kalbi en kırık en acı çekeni sevgiyle büyüyen meyve vereni küçük kalmış nergis çiçeğim.
Ve evimizin en büyük abisi temeli ikizi kadar benzediğim ama yıkıcı vurucusu bizi kendin den mahrum eden ve evimizin yaşayıpta yok olanı.
Ve ben en küçük en mahrumu en asisi en kırılganı en hoyratı evin dişi kurdu.
Böyle başladım hikayeme en bilinir yerinden küçük çekirdek ailemle ve yaprak dökümü hikayemle yok olan güzel ailem.Beilki birgün hayalini kurduğum bir sofrada otururda güzel gözlerimizle birbirimize baka biliriz..Keşkelerle dolu hikayelerimle..
Ben kimim adım deno yani Deniz evin en küçük kızı ama şimdi kocaman iki çocuk ailesi olan genç bir kadınım.
En sondan değil en başından başalamak istiyorum hikayeme sizlerinde bişeyler bulabileceğine inandığım bende yaşadım diye bileceğiniz hikayelerim var.