Bir insan sessizliğin gürültüsünde her şeyden vazgeçebilirmiş
İçinin yangınında buz kesilebilirmiş
Artık fırtınadan korkmayabilirmiş
yalnızlık bana kapatmaya çalıştığım kapı gibi gelmiyor
Kucaklıyorum onu
Çünkü kalabalık ortasında soğuktan tir tir tirerken bi yalana bataniye gibi sarılmak
Yalnızlıktan daha zormuş
Sessizim şimdi
Sakinim
Düşünüyorum
Ve beni haketmeyen herkesi kafamda gecenin ileri saatlerinde veda ettim
Kimseye kalbimin kapısını açamam
Hatta bulamayacağınız bir yere kilitledim
Görmek isteyen de kapıyı çalar zaten
O yüzden hoşçakalın