Niye hep üzülen ben oluyorum niye insanların kalbi kırılmıyor da benim kalbim kırılıyor niye tüm şanssızlıklar beni buluyor niye kimse beni sevmiyor İşte bunların tüm cevabı buradaymış Aslında . Bendeymiş. BAŞTAN ANLATAYIM;
Küçükken daha 2-3 yaşlarında iken ablamla kardeşimi kaybettim Aslında bilmiyordum onları kaybettiğimi Annem bana bunu gözlerini yummadan önce söylemişti babam ise ben 14 yaşındayken gözümün önünde bir silahla öldürüldü ve tek ben kaldım Ha bir de güzeller güzel annem... diye sanmışım oysaki O da babamı kaybettikten 3 hafta sonra bana ve hayatına veda etti ne kadar acı değil mi Bir anda çok küçüklüğünden beri hayatındaki herkes yok olup gidiyor İşte ben bunları yaşadım Büyüdüm Büyüdüm büyüdüm ve 16 yaşına bastım her doğum günümde yanımda olmasını istediğim kişiler vardı annem babam kardeşim ve ablam ama ben kimsesizler içinde doğdum Peki ben tek başına mı kaldım ya da Özgür olamıyorum mu işte annem bana bu sebeplerden dolayı Özgür koymuş adımı Aslında su da var ama Ben bunu kullanmıyorum Peki insan acılarını unuttu mu zannediyorsunuz Hayır zaman gittikçe sen daha çok hatırlarsın elbet bir gün unutacaksın ama daha çok var o gün bugün değil yani
Liseye gidiyorum tek bir arkadaşım var adı Zeynep Gökçe öyle bir tatlı ki ama onun da bir yarası var hiç geçmeyecek Bir yarısı O da annesini kaybetmiş babası ile yaşıyor annesini trafik kazasında kaybetmiş Babası da hapisteymiş ona teyzesi bakıyor Ah Dürdane teyze bir bilseniz bana ve Zeynep Gökçe'ye anne oldu bana baba oldu abla Oldu onu çok seviyoruz biz onların evlatları O da bizim annemiz sayılıyor yani Okula gidiyoruz Tüm aktivitimiz bu bazı sebeplerden dolayı okul değiştirmek zorunda kaldık Okul özel okulda kolejti yani bu okula nasıl girdik bilmiyorum Bursa değil Başka bir şeydi ama nedenini hala çözemedim e şubesine girdik Herkes çok erkenci davranıyordu bir kişi bile düzgün değildi ki ben öyle zannediyormuşum işte orada karşıma çıkan biri vardı adı yusuf'du Yusuf Deniz çok tanıdık birine benzetmiştim onun diğerlerinden bir farkı yoktu Sadece birine benzetiyordum
Onun Yeşil Gözleri çok parlaktı ya ondan dolayı bir şeye benzettim veya tanıdık biri Ay benim gözlerime benziyor ama benimki daha koyu akraba olamayız tabii ki de kardeş olamayız Her zamanki gibi yine aynı şey oldu ve ilk dersimize giren Hoca beni Yusuf Deniz'in yanına oturttu birçok boş yer varken bir de Zeynep gökçe'de benim yanıma oturdu yandaki sıraya ders işlemeye başladık işte aradan bir gün böyle geçti taşınma dersleri odaklanma yeni kişileri tanışma gibi gibi bir gün geçti Yusuf bir anda kolundan tuttu ve beni dışarıya çıkarttı E ne yapayım ben de bağırdım" ne yapıyorsun ya" Yusuf benimle konuşmak istemişti yani hiç derslerde veya teneffüslerde hiç konuşmadığımızdan dolayı galiba tanıttım kendimi annen ve baban nasıllar dedi E ben de doğal olarak gözlerim doldu ve sinirlendim yani Durduğu yere sorması birazcık zoruma gitti ve ona "Sen benim annemin babamı ne yapacaksın Hayır yani ne yapacaksın ya Söyle ona göre ben sana söyleyeyim "dedim.
Konu olsun ve seni tanıyayım diye dedi bana Ben de ağzıma geleni her şeyi çekinmeden söyledim" Şöyle ki ben sizin gibi değilim Para ile mutlu olacak birisi değilim tek mutlu eden bir şey var O da ailem onlar da yok şu an annem öldü Babam öldü ablam öldü kardeşim öldü başka bir isteğin var mı benle alakalı "dediğimi ve ağlayarak sınıfa doğru çıkarken ya kolum tuttu özür diledi bir şey merak ediyormuş benden ve bana şey dedi aklında bir insan vücudu var işte gözleri ayrı çıkıyor Rüyamda veya başka bir şeyler ve sen ona çok benziyorsun dedi saçlarından tuttu okşadı dedi ve ben de sertçe elini çektim ve "seni hiç alakadar etmez Ayrıca karşılaşamayız bizim dünyalarımız ap ayrı senin gibi zengin bebeleri ile benim işim olmaz "dedim. Ve herkesin karşısında beni öptü hoşlanmadıkça değil yani neden öptün dedim ve bana ...(devamı 2. Bölümde )