Bende insanım zorbalık görmeyi hak etmedim.
Bende insanım sevilmeyi bende hakettim...
Bende insanım yaşamayı bende hakettim...
Bende insanım...
Her çocuk gibi bende zorbalıklara uğradım hiç kimsem yanımda yoktu tek başıma koca bir hayatı yaşamaya çalışırken.
Özellikle ailem ve okuldaki arkadaşlarım tarafından.
Hep keşke derdim ama o keşkelerin bi gün son bulucağını bilmiyordum...
Bir gün okuldan çıktım eve gidiyordum bi çocuk babasının elini tutmuş parka gidiyordu çocuğa baktım babasına baktım çok mutlulardı fakat benim ailem neyse...
Hep kavgalar çıkardı ailemde bendemi sorun vardı yoksa benim ailemde mi?
Karar veremedim ailem sorun bende ,ben ise sorunun ailem olduğunu biliyordum sorun bende değil ailemdeydi...
Hayatıma bursada başladım bursada bitireceğim hakkımı hiç bi zaman savunan bi çocuk olmadım ben haksızdım ama ben susdum çünkü bana kötülük yapan insanlar kendilerini haklı buluyorlardı...
Daha küçüktüm hayatım o zaman başlamıştı ben farkına daha varamadan,evdeki kavgalar artık çok fazla oluyodu aradan zaman geçti durmuyordu bir türlü ne yapacağımı bilmiyordum...
Büyüdüm keşkeler arttıkça arttı keşke keşke keşke bi türlü sonu gelmiyordu ne yapacağımı şaşırmıştım...
Yıllar yılları götürdü son keşkelerim olduğunu hatırlıyorum şunları sayıklıyordum...
Keşke bende mutlu olsaydım...
Keşke bende yaşamayı sevseydim...
Keşke bende ailem tarafından sevildiğimi hissetseydim...
Keşke bende güzel olsaydım, zayıf olsaydım ki zorbalıklara uğramasaydım...
Keşke ölseydim...
En son sigara içtiğimi hatırlıyorum küçcük yaşımda ben bunları yaşadım siz yaşamayın siz hayallerinizin peşinden gidin hayallerinize renk katın ben kırmızıya boyadım siz gökkuşağı yapın...