İçeriğe geç

Kendini affedememek

Bölüm 2 · 1 dk okuma

Kendini affedememek

Bölüm 2

Geçmişim

Daha 5 yaşındayken

Evimizde kavga eksik olmazdı. Annemle babam bunu bilmediğimi sanıyor.Geceleri evi inleten annemin çılıkları bunu anlamamı sağlıyor.Babam annemi yine böyle bir gecede bıçakla öldürdü.O gün babam annemi Bodrum'a koydu.

Bana doğru gelip şunları söyledi."İşte bugünü her zaman bunu bekledim." dediğinde ne dediğini anlamadım. Beni kolumdan tutup odama götürdü. Benim kolumu çok sıktığı için ağlıyordum. O ise bana dediki"Ağlama göz yaşların lazım olacak." dediğinde hiç birşey anlamadım. Bana baktı ve yatağa doğru itti. Ben "baba ben uyumak istemiyorum." dediğimde O benim üstümü çıkarıyordu. Bana doğru baktı ve ben tamamen çıplakken beni süzdü ve içime özel bölgesini soktu. O kadar acımıştiki çığlık atıp ağlamaya başladım. Ardından içimde gelgit yapmaya başladı. Bense titriyordum. Babam kulağıma eğilerek dediki "Yakında alışacaksın.Bu iyi birşey." dedi. "Peki neden bu kadar canımı yakıyor." dediğimde ise dediki "Yakında acıtmayacak." dediğinde ben inandım. Benim kulağıma eğilerek dediki"Sen benim hep küçük kızım olacaksın." bense ona kafamı salladım. Bana artık uyu demişti. Ben uyuyamadım. Eve bir adama gelmişti.

Adam: Bende ona boşalcam.

Babası: Tamam ama para vermen gerek.

Adam: Ne kadar

Babası: 1000 lira sonuçta o bir çocuk

Adam: Tamam

Babası: Anlaştık

Adam: Ne zaman alıcam onu

Babası: Yarın dokuzda buraya gel sana vericem.

Adam: Tamam

Babası: Görüşürüz

Adam: Görüşürüz

Koşarak babama doğru geldim. Baba beni o adama verme diye babama yakardım. Bana dediki "Sadece bir gecelik." dediğinde "Tamam." dedim. Bu yıllarca sürmüştü.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.