Yağmur başladı az önce
ve ben dışardayım
Bir incir ağacının altında
Eskimiş bir ceket üstümde bekliyorum
Gözümü uzağa, yolun ortasına dikmişim
Onu bekliyorum
feci halde titriyorum ve bunalıyorum
Göğsümde biriktirdiğim acılar depreşiyor
Sigara sarıyorum ilk fırsatta
Belki dumanında yol kaybolur gözlerimde
Fırsat varken gitmeliydim
Gitmeme engel olan O muydu?
yoksa onun gelme umudumuydu?
Sanırım beklemek en kolayıydı benim için
Şimdi yağan yağmur kadar sakinim
Güneşin sıcaklığı uçup gitti aklımdan
Yaprağın üstündeki damla kadar şeffaf ve hürüm
Memleket kadar yoksul ,boynu bükük ve cesaretliyim
ama hala bekliyorum köşebaşında sokağın
Gök gibi karanlık gözlerimin içi
Gülüşlerim solmuş kıyısında sonbaharın
Artık anlıyorum bazı şeyleri
Ağaçlar bile kavuştu sonbaharına güzelliğini kaybetme korkusuyla
Ama o hala gelmedi
ve ben
Bekledim
bekliyorum
bekliyeceğim.
