Arat: Nerdesin sen?
Arat: Balerya?!
Valeriya Baleriya: Pardon?
Arat: Her nerdeysen olduğun yerde bekle beni!
Valeriya Baleriya: Ne dediğini anlamıyorum.
Valeriya Baleriya: İyi olduğuna emin misin?
Arat: HAREKET HALİNDE OLMAYI KES!
Valeriya Baleriya: Arat.
Valeriya Baleriya: Ne diyorsun?
Valeriya Baleriya: Ne saçmalıyorsun!?
Arat: Balerya değil misin sen!?
Arat: Öylesin ve olduğun yerde bekle beni!
Valeriya Baleriya: Gerçekten o söylediğin kişi olduğuma emin misin?
Arat: Eminim!
Valeriya Baleriya: Öfkeyle hareket edip
Valeriya Baleriya: Öfkeyle beni o kişiyle aynı kişi sanıyorsun.
Valeriya Baleriya: Sadece sakinleş.
Valeriya Baleriya: Bence eve gidip odana çık.
Valeriya Baleriya: Seni sakinleştirecek birşey var orda.
Valeriya Baleriya: Lütfen eve gidip odana gir.
Arat: Atma mesaj.
Arat: Olduğun yerde bekle.
Arat: Sadece bekle.
Valeriya Baleriya: Tamam.
Valeriya Baleriya: Ben sana sonra yazayım.
Valeriya Baleriya: O kişi olduğuma o kadar eminsen o kişinin ve etrafındakilerin kalbini kırarken seni izliyor olacağım.
Valeriya Baleriya: Ve sen benden özür dileyene kadar burada yokum.
23:59(görüldü)
Valeriya Baleriya çevrimdışı...
Arat çevrimdışı...
00:00, Balerya'dan...
Saat tam 00:00 olduğunda başımı koltuğa yasladım. Nereden öğrenmişti ki ona benim gizliden yazdığımı?
Öğrenemezdi.
Çevremden kimse bilmiyordu. Arat bunu çevremden de öğrenmiş olamazdı zaten.
"Balerya." Yerimde sıçradıktan sonra ani bir şekilde ayağa kalktım. O kalkmayla başım döndüğünde sendelemiştim.
"Arat, kardeşim." Yanıbaşımdan Ateş'in sesi Arat'ın kulağına hiç ulaşmamış gibi beni kolumdan tutup yanına çekti. "Doğruyu söyleyeceksin." Söz vermemi istermiş gibi yüzüme doğru fısıldadığında kafamı salladım.
"Benimle özelden konuşan sen miydin?" Başımı iki yana sallayıp, 'hayır' diye fısıldadım. "Yalan söylüyorsun." Ona yine başımı aşağı yukarı sallayarak cevap verdim.
"Neden böyle bir şey yapma gereği duydun?" Omuz silktim umursamazca. "Canın istediği için öyle mi?" Başımı iki yana sallayıp yine 'hayır' diye fısıldadım. Kolumu sıkmıyordu ama benimle bir daha konuşmamasından korkuyordum.
"Neden o halde?" Omuz silkip gözlerimi kapattım. Gözleri canımı acıtıyordu.
00:01.
Gece yarısını geçti Arat.
Prenses, kül kedisine dönüştü.
Ve Arat, her kadın bir gün kül kedisi olmayı iyi bilir. Aynı ben gibi...
🧸
📍(Bölümün içinde geçen Ateş, Anonimin Sesindeki Huzur kitabının baş karakteri.)
