Bölüm 1

Kalbimde hem üzün hemde sinir vardı o günden sonra kendime bir sözüm kardeşime ve kendime ailemin yapmadıklarını kendim yapacağıma.. Babam bizi oraya bırakıp ditmişti bu yüzden artık kendi evimizi kendimizin yapma zamanının geldiğini anlamıştı kardeşimi yanıma alıp kalacak uygun biyer arıyorduk terk edilmiş köydeki bütün evler eskimiş ve çürümüştü eğer o evlerde kalırsak hastalancağımızı biliyorduk ne yapcağımı düşünürken kardeşim bana prenses evi istediğini söyleyince hayır diyemedim zaten şu ana kadar istediği hiçbirşey alınmadı yapılmadı o zaman ben yapıcaktık. Fakat o kadar malzeme yanımızda yoktu ve nerden bula bileğimi düşünürken eskiden izlediğim savaşın olduğu bölgelerde savaşta yaşayan insanların hayat'ta kalmak için öl@n insanların eşyalarını kulandığı aklıma geldi bizde öyle yapcaktık en baştan yapıcağımız evi şeçtik o ev öbürlerine göre daha yeni ve güzeldi evimizi seçtikten sonra başka evlerden eşya toplamaya gittik eşyaları toplarken kendimi çok kötü hissediyordum çünkü bunlar bizim eśyalarımız değildi fakat yapçak birşey yoktu. Ben aileme duyduğum sinirle eşya toplarken roselia(kardeşim) bana masum sesiyle kendisine bir oyuncak bulduğunu söyledi bulduğu oyuncak tatlı bir tavşan peluştu bu peluş onun en çok istediğin oyuncaktı tavşanı kucağına alıp sarılmıştı o anki görüntü kalbimi ısıtmıştı. Toplamaya devam ederken kardeşim için bir kutu oyuncak bulmuştum fakat hepsi kutusunda tertemiz ve çok güzeldi ilk başta almakta tereddüt ettim ama sonra aldım ve Roselia'ya seslendim oda koşarak yanıma geldi nolduğunu sordu bende ona süprizim olduğunu söyledim ve oyuncakları ona uzattım roselia oyuncakları görünce gözleri parladı ve çok mutlu oldu