"af buyur paşam."
"kızım sen biraz olsun nazik olamıyor musun?"
"aaa ben mi kabayım ulan az önce üstümden araba geçti çok pardon ya bi'daha deneyelim isterse oyun falan oynuyoruz ya biz!"
"Allah Allah ya bela mısın? Neyse bin hadi şu arabaya delirtme baş belası beni!"
"1- bana emir kipi kullanma iki biz ne ara bu kadar yakın olduk. üç gelmiyorum ben!"
"bak ben seninle daha fazla uğraşamam işim var bin şu arabaya ya hastahaneye ya da eve götüreceğim seni!"
" gelmiyorum ben."derken o şahıs beni kucağına aldı mutlu olmadım desem yalan olur ama ağırdan alayım biraz kendimi ya.
"benimle geleceksin dedim geleceksin!" sustum konuşmayı unuttum resmen saçlarım hala biraz ıslaktı hasta olmaya da pek niyetim yoktu o yüzden sustum
"evi tarif et!"
"buradan sağa dön,iki yol çıkacak oradan da sola dön orada mavi apartman var o ev."
"aferin."
eve geldiğimizde hiç bir şey söylemedim kapıyı açtım ve eve çıktım kapıyı açarken annemler oturuyordu