Bölüm 2

Herşey kelebekli bir karantinadan başladı kelebeklerim dostlarım yavaş yavaş hastalanmaya ve hayatını yitirmeye başlamışlardı herkes hasta olmuştu kelebeklerim yavaş yavaş hepsi hayatını yitiriyordu çünkü onlar nadir hassas bir canlıydı.Ağlayarak Onları izliyordum ve aklıma bir fikir gelmişti ağlayarak hızlıca koşarak onları evime alacaktım.Hepsini kucaklayıp evime hızlı adımlarla soktum.Daha mutlu olmuştum ama bunların hepsi aslında rüyaymış. Ve karantina devam ediyordu rüyamdaki gibi onları kurtarmaya karar vermiştim. Ama kapıyı açamıyordum meğer Kapı arzalıymış o gün bütün kelebekler dayanamayıp hayatını kaybetmiştiler.24 saat ağladım sonra.Birkaç gün geçti ve karantina bitti kelebekler küçük küçük çıkıyorlardı onlarla tekrardan oynadım onlara tekrardan kavuşmuştum çok mutluydum onlar bana kısa zamanda alıştılar artık ben geldiğimde üstümde bir kalp oluşturuyorlardı.