Sabahın, ilk ışıklarıyla emektar amcalarımız açardı dükkanları. Sokaklarımızı, telaşla bir yere yetişmeye çalışan insanlar doldururdu. Hayatta zaten hep bir şeylere yetişmek zorunda değil miyiz? Bazen işe bazen kişilere ,kalplere ,duygulara yada hayata.
Mahallemi seviyordum. İnsanlarını da ayrı ayrı kötülük nedir bilmezdi bizim mahallemiz. Düşene yardım edilirdi. Ve bu gizli yapılırdı kimse bilmezdi. Mahallem, benim bir gezegenimdi kendi yörüngemde dolandığım evimdi.
Mahalleme doğru bakarken pencerenin kenarındaki babaannemin dikmiş olduğu çiçeklere baktım. Daha sonra babaannemin çiçeklerini sularken konuştuğu gibi
"Günaydın benim güzellerim bu sabah nasılsınız ?" Dedim. Sonra kendi halime gülümsedim demek ki yaşlandığımda babaannem gibi olacaktım.
Beni anlamadıklarını tabi ki biliyordum. Ama her canlı sevgiyi elbette hissederdi değil mi çiçekleri mi orada bırakıp odama döndüm birden dal sesi duydum.
"Fazla su dökmesen iyiz ha birde tokat atmassan."
Demek ki yalnız değildim. Sesini hemen tanımıştım oyun istediği belliydi . Ah Can senin bu hallerin dedim kendi kendime. Dünün intikamını almaya çalıştığı besbelliydi. Bu sabah sinir kat sayılarımı yukarı çıkaracağıda.
Düşüncelerimin, doğru olduğunu gösterircesine aşağı doğru bakmam ile Can Şahini gördüm. Ağacımdan çıkıp beni kenara itip penceremden içeriye girdi . Onun bu yaptığına tabi ki şaşırmıyordum alışmıştım artık. Daha sonra aklıma gelen bir düşünce ile
" Sen bana diyorsun kedi gibisin diye ama senin de benden kalır yanın yok be yavru kuşum " dedim.
O da bana gözlerini devirip çantasını üstüme attı. Son anda kendimi koruyabilmiştim. Daha sonra bana doğru bakıp
"Küsüm ben sana senin yüzünden balığımı yakalayamadım. "
Dedi. Ve ekledi
" Üstüne üstelik bir de tokat yedim ilk tokadımı senden yedim yani "dedi.
Bunu demesi ile dün olanlar aklıma geldi.
...
"Can , yeter ! "
Diyerek bağırdım. Sabahtan gelmiş ve akşama kadar gelmeyen bir balığı bekliyorduk. Ve bir de işkence gibi Mozart dinliyorduk. Mozart'a bir şey dediğim yoktu ama üst üste 100 kez dinleyince bıkkınlık gelmişti.
Can'a doğru baktığımda transa geçmiş gibi balığı bekliyordu. Beni dinlemeye tenezzül bile etmemişti. Günah benden gitmişti. Gidip sert bir şekilde yanağına tokat attım. Bunu atmam ile sendelendi. Sonra şaşkın gözlerle bana bakıp
"Bana vurdun ha " dedi.
....
"Kelebek hey orda mısın ?"
Can'ın sesi ile kendime geldim. Daha sonra yanına gidip tokat attığım yanağına bir öpücük bıraktım umarım dünü çok uzatmazdı. Ama o benim öptüğüm yanağı silip tokat attığım yanağını gösterdi
"İzi hala duruyor ve bu ilk tokat izim " dedi.
Etrafında dolanıp şöyle bir süzdüm ve
"Can kuşum ilk tokadını ben atmadığımı ikimizde biliyoruz " Dedim.
O ise bana aldırmayıp
"Ben kız olarak senden yedim ben ilk tokadımı sevgilimden yemek isterdim " dedi.
Bu sefer yatağımın başında ki yastığı ona fırlatıp
"Benim sevgililerin kadar değerim yok mu? " dedim .
Ve ekledim
"Verdiğim kopyaları ne çabuk unuttun " Dedim.
Attığım yastığı havada yakalayıp. Yastığı tekrar bana doğru fırlattı.
"Sen sanki o kopyaları kendin verdin filozof Ariften bana postalama işine kendini çok kaptırmışsın anlaşılan " Dedi.
Haklıydı , ama yinede bunu bilmesine gerek yoktu değil mi attığı yastığı yakalayıp geri fırlattım.
"Peki şu gizemli balığını kim avlamaya gitti akşama kadar Mozart'ı dinlemeye kim mahkum oldu " dedim. Attığım yastığı havada tekrar yakalayıp
"Fena mı oldu müzik zevkin gelişti işte ." Dedi. Yastık bir ona bir bana gelirken tüyleri dökülmeye başlamıştı. Kısa bir zaman içinde tüm odayı doldurmaya yetmişti. Yastık bittikten sonra elime geçen kalemliği Can Şahine attım. Kalemliğimden eğilerek kurtulmuştu. Ben ise o an odama baktım. Gördüğüm manzara korkunçtu.
Babaannemin dediği gibi her yer her yerdeydi,
"Ne yaptın sen ! Babaannem beni öldürecek " dedim . Oda eğildiği için ağzına gelen tüyleri savurmaya çalışarak
"Ulan sen başlattın hem dünün intikamını alır Aysun teyzeciğim " dedi.
Elime geçen kitabı Can Şahine atıp
"Sen sabah yürek mi yedin de geldin hayır bu ne cesaret. " Dedim .
Kelebek kuralları bir canını sıkan haddini zorlayan biri varsa tatlı dille uyar. İki , hala devam ediyorsa suyuna gitmeye çalış. Ama illa ki ben üçüncü kuralı istiyorum diyorsa geriye tırnaklar kalır.
Can'a hatırlatmak için sadece "Kelebek kuralları " dedim. Can Şahin aklına gelen ve benim şeytani gülümsememle ne dediğimi anlamıştı.
"Yo hayır sen bıraktın o işleri ."
Dedi. Bir kaşı şüpheyle yukarıya kalkmıştı. Kaçamak bir bakışı tırnaklarıma gönderdi. Ben ise kedi gibi tırnaklarımı yüzüme tutup ona doğru yürüdüm.
O geriye gidiyordu
"Gel ablana canın hiç acımayacak " dedim. O ise gelme git yalvarırım git , diyerek geriye gidiyordu. Can'ın pencereye yakın bir mesafede olduğunu görünce şakanın kötüye gittiğini fark ettim.
"Tamam dur gitme -" dememe kalmadan Can'ın düşme sesini duydum. Gözlerimi bu süre zarfında kapatmıştım. Tek temmennim çok yüksekte değildik . Kapının aniden açılması ile babaannemi gördüm.
"Ne oluyor o ses de neydi !"demesiyle kendime geldim. Hemen aşağıya doğru bakıp Can'a baktım
"Can iyi misin ?" Dedim. Sesi çıkmıyordu. İyide çok yüksek değildi ki babaannem yanıma gelip önce Can'a sonra bana baktı .
"Kız yine ne yaptın sen ?" Dedi. Önden babaannem arkasından ben koşarak aşağıya indik. Can, yerde cansız bir şekilde yatıyordu. Hemen Can'a baktım kımıldamıyordu başını dizlerime aldım.
"Can kalk ne olur Can uyan lan uyansana " dedim . Gözlerim dolmuştu kafasını bir yere mi çarpmıştı acaba of diyerek
" Can'ım kalk lütfen ne olur lan özür dilerim bir daha yapmam o hareketi kalk da balığına gidelim" diyerek ağlamaya başladım .
Dizimde bir hareketlenme hissettim. "Vallaha mı" diyen sese " fark etmeden " Yeminle bak hadi -" bir dakika ne kendime gelmem ile hemen dizimden ittim başını.
Bunu bekliyormuş gibi kalktı ayağa ben ise geniş omuzlarına doğru yürüyüp vurdum.
"Pislik ne kadar korktum ben biliyor musun ?"
Dedim . Ellerimi havada tutup
"Gel lan gel bana bir şey olmaz küçükken az mı atladık inşattan yere özellikle senin ve Beril'in barbie bebeklerini sizden kaçırırken."
Doğru söylüyordu yeni yapılacak olan evlerin inşaatları bizim yuvamız olurdu atlardık. Biz sarılırken kapıdan oklavayla gelen babaannemi gördüm
"Can iyi misin evladım?"
Can babaanneme dönüp kendini övünerek gösterdi . "
Düşme bende alışkanlık yaptı bana göz atıp hem ben kedi bünyesine sahibim dört ayağımın üzerine düşerim hep " dedi. Bu dediğine ben de güldüm. Daha sonra da ellerini saçlarından geçirdi. Bu hali çok şapşaldı.
Babaannem önce rahatladı derin bir nefes verip
"İyiysen o zaman yapılacak tek bir şey kaldı " dedi. İkimizde meraklı gözlerle babaanneme baktık . Elindeki oklavayı bize gösterdi
Aklıma gelen fikirle gülümsedim .
" Ya canım babaannem ne gereği vardı gözlememi yapacaksın ?" dedim. Babaannem bana şeytani gülümsemesini gönderip beni ve Can'ı süzdü
" Gözleme yapacağım tabi ya odun olarak ta siz iki baş belasını atacağım " dedi.
Ve bize vurmaya başladı . Aldığım darbe ile yerimden sıçradım. Can'ın arkasına koştum. Ona da vurması ile oradan oraya kaçışmaya başladık.
Bu böyle olmayacaktı ben aklıma gelen fikirle hemen ağaca tırmandım.
Can da arkamdan aynısını yaptı . Babaannem ağaca doğru uzanıp bizi yakalamaya çalıştı.
" Gelin buraya ben size ağaca çıkmak yasak demedim mi kedi gibi pustunuz yine oraya " diyerek bağırdı. Bir yandanda oklavayla ayağımıza vuruyordu .
"Ya babaanne benim suçum ne ah " dedim. Babaannem daha hızlı vurarak .
" Sen alıştırdın sen kedi gibi ağaç dallarında tünüyorsun yavrum kız gibi değilsin ki " dedi sonra ekledi " Seni alacak adam yandı " dedi.
Yine mi evlilik diye geçirdim içimden ayağıma gelen acıyla yüzümü buruşturdum. Bu sefer Can konuşmaya başladı.
"Haklısın Aysun Teyzeciğim elin kızı el işi örer çeyiz hazırlar bizim Kelebek ise haylazlık peşinde koşar. " Can konuşurken ona baktım. Resmen beni satmıştı yine devam etti gözlerime aldırmadan
" Elin kızı kocası için yemek öğrenir bizim kızda elin kızına koca bırakmamak için onu yaralar delik deşik eder " dedi.
Bunu demesiyle son raddeye geldim. Can'ı ağacımdan ittim. Yere düşen Can hemen ayağa kalktı. Ve başına erik fırlatmaya başladım.
" Bana bak sen kimin yanındasın ha " dedim. Can fırlattığım erikleri tişörtünün ön kısmına silip yemeye başladı.
"Güzelmiş kanka yetmiş bunlar bir ara toplayalım" dedi. Babaannem ayağımdan çekmeye başladı .
"Kız sen beni rezil mi edeceksin bir de canım erikleri yere atıyor babanın malı mı kızım hey Ağça !" Dedi.
Aklıma gelen fikirle "Evet babamın malı " dedim. Babaannem beni nasıl çekerse yere yalpalandım. Babaannem üzerime doğru oklava ile gelirken gözlerimi kapadım.
Ben kaçış yerim kalmadı diye üzülürken beni kurtaracak tek kişinin sesini duymam ile can buldum.
"Aysun Teyze"
Mert Uzay canım benim ya gözleriyle bahçeyi tarayıp hemen olayı anlamıştı gözlerine lütfen der gibi baktım. Bu bizim Mert Uzay ile aramızdaki en iyi özelliğimizdi o beni gözlerimden anlardı.
Öncelikle babaannemin yanına gitti elinde ki oklavayı alıp
" Aman Aysun Teyzeciğim oklavayla ne yapıyorsunuz başınız dönecek gelin lütfen oturun şuraya . " Dedi.
Babaannem Mert'i severdi. Mert'in bu hali rahmetli dedemin gençliğine çok benzediği için . Babaannem kendine gelip üstünü başını düzeltti oklavayı yere bırakıp "Hoş geldin uzay oğlum aç mısın? "
Dedi. Sonra ekledi içeri göstererek " Menemen yapmıştım " dedi.
O fırsattan istifade edip ayağa kalktım . Mert Uzay, her zaman olduğu gibi yine beni kurtarmıştı . Babaannem ile konuşurken bana göz kırptı. Daha sonra hep beraber içeriye girdik.
*
Güzel bir kahvaltıdan sonra bulaşıkları yıkamaya koyulmuştuk ben köpüklüyordum . Mert Uzay, duruluyordu Can ise kurulayıp tezgaha diziyordu. Bir yandan da Mert Uzay'dan Çisil'i dinliyorduk. Arkadaş olmayı kabul etmişti Çisilciğimiz bu iyi bir gelişmeydi .
Yaptığımız işe o kadar dalmıştım ki babaannemin yukarıdan gelen çığlığıyla irkildim.
"Ağça !" sesini duymamla hemen yukarı fırladık ellerim köpüklü köpüklü odama girdik babaanneme bakarken işte şimdi yanmıştım.
Odam sabah ki hali ile duruyordu. Telaştan odamı unutmuştum.
O an fark ettim . Artık beni ne Mert Uzay ne de bir insan oğlu kurtarabilirdi .
Kızgın gözlerle ateş çıkaran ringe yeni çıkmış ve kırmızıyı ben gören babaanneme baktım o üzerime doğru geldikçe hiç düşünmeden köpüklü ellerimle, Şahin ve Uzayın ellerini tuttum ve
"Canını seven koşsun" dedim .
------
Bazen bulunduğumuz yerde değilde başka diyarlarda olmak isteriz. Veya yanımızda ki kişiyi değil de başka bir kişiyi hayal ederiz. Eğlencenin doruğuna çıkacağımız yolculuğa hoş geldin. 🦋
