İçeriğe geç

Kelebek

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Kelebek

Bölüm 1

İlk ölüm

Doğdu aynı zamanda öldü de. İnsanları ve çevresini tanımaya başladı. Bir bakıyor: Bu kişi anne, bu kişi baba, bu artık kimse kim. Ağlıyor, canı acıyor. İlerde kendisine şeytan fısıldadı falan sanacak olsada, şuanlık bilmiyor. Gerçi zorluklarla karşılaşırken böyle ağlamaz, dimi? Dimi!

Sanmıyorum, sonuç olarak insan ve insanlar zorluklarla baş edemeyebilir veya yapabilecek bir şey olmayabilir. O anlarda beyin sonuça ulaşamaz ve bir karşılık olarak ağlar. Ne kadar baş belası bir olay dimi.

Eh, nerde kalmıştık? Ha! bizim çocuk etrafa bakıyordu. Şuan annesinin kucağında. Vay ne zordu dimi, daha dokuz ay önce mükemmel bir yarışta birinci oldu ve şimdi...

Her neyse bazen kazansan bile çok güzel şeyler olmayabilir ama iyi tarafından bakalım kanalizasyonda değiliz.

Birkaç Ay Sonra

Olay budur. Rahatlık, kimseyi uyutma ve sana baksınlar. Her neyse birkaç...sanırım akraba denilen insanlar geldi ve tebrik falan edip gittiler ama gerçekten güzel hediyelerle gelenler oldu. İlerde onlara yalakalık yapılacak, kesin.

Kış aylarında doğduğu için güzel sobalar ve battaniyeler onu ısıtmak için görevde. Ha birde babaanne var, oda birkaç birşey okuyup gidiyor, ne olduğunu bilmesek de iyi geliyor herhalde.

Güzel günler, kim bilir aile neler çekiyor ama bizim derdimiz değil. Sonuçta hertürlü büyüyoruz ve amaç belli uyumak. Çok yorucu değil mi ya. Bence ara verelim. Uyusun çocuk, hadi! Çık odadan!

Sanırım Yazdayız

Abi denilen biri durmadan kaynıyor. Daha bir yaşına bile gelmedi. Sandığım kadarıyla o da daha kendisini tanıma aşamasında. Çokta birşey olmadı onun dışında. Artık daha büyük duruyoruz falan. Gözlerinin rengi yavaş yavaş değişmeye başladı. Eminim mavi kalsa dahada sevinirdi. Sanırım amcalarını tanıyor. Genç duruyorlar. Babadan yaşlı olsalarda büyük baba daha yaşlı. Artık çokta harika değil biliyorsun hayatı. Hepsi babanın ona bir anısını anlatması yüzünden. Tramva gibi, daha çok küçük bu çocuk.

Ölüm

Ah, evet bu şey. Artık bir yıl daha yaşlısın yani ölüme dahada yaklaştın. Kutlu olsun! Sanırım eve televizyon gelmiş falan. Başka değişiklik yok. Bu sayfa bu kadar. Bir sonraki daha uzun olacak. Hatta her sayfa artacak. Çünkü ne kadar büyürsen o kadar hareketli bir hayatın olur. Tabiki 60 yaşından veya daha erken değişir. Sonuçta grafik aşağı doğru kaymaya başlar. Her neyse bu sayfa bu kadar, bu yazar kaçar.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.