İçeriğe geç

Kehanet

Bölüm 4 · 2 dk okuma

Kehanet

Bölüm 4

KUMAR MASASI

HİLALİN anlatımıyla

insan ne zaman kendi olur ne zaman acı çekmeyi bırakır ne zaman yaşadıklarına inanır kendi kafamda uçakta bunu düşünüyodum sürekli ev kameralarını izliyor ve olanlara gerçeklik payı vermeye çalışıyordum acaba bu yaşadıgım herşey kamera şakası felan mıydı kanatlı adamlar sihirler ama o anda babamın beni aradığındaki sesinin ciddiyeti her şeyi gerçek olduğunu gösteriyodu uçagın inmesine daha 1 saat vardı ankaradaki yazlıkta kalıcaktım o yüzden ankaraya gidiyordum içimde hala takip ediliyormuyum şüpesi geziyordu aklımda o kadar soru vardıkı benden istedikleri neydi benimle ne gibi dertleri vardı mesela son saat kafamı koyup bi uykuya daldım

AYAZın anlatımıyla

ona ilk defa bu kadar fazla yaklaşmıştım onu bulucaktım daha ismini bile bilmediğim kişi sensin benim kaderim boynumdaki tılsıma döndü gözlerin üstünde ankara yazıyodu hemen akına gösterdim tılsımı ankaraya ışıldandık içimdeki ses 25 yılık hasret sonu olucak dedi tılsım pusulaya dönüştü dakikası dakikası takip etik ve bizi havalimanına götürdü beklemeye koyulduk 1 saat tir bekliyorduk ama tılsım hala bi ışık yada haraket gösterdi belemey devam ederken tılsım bi anda ışıldadı bunun anlamı aynı yerdeydik onu gösteriyodu son inen uçagın yanına koştukk akın heycanlıydı

o sırada elimdeki su birden düştü onu almaya egilirken kafamı kaldırdım an bi kız yanımdan geçti kızın boynundaki kolye benim tılsımıma benzemesini ölçerken birisi pat die bana çarptı ikimizde yere yuvarlandık kız korkmuş gibiydi

ayaz- iyimisiniz dedim birden akın elindeki tılsımın parlaışını gösterdi oydu böyle bir karşılaşma beklemiyordum bunun doğrulugunu kanıtlamak için aynı tılsımın onda olup olmayışına bakarken gözlerim yüzünü fazla inceledi koyu kahfe saçlari altın sarısı azz gorunen çileri saçının dagınık havası die düşünürken

hilal- iyiyim dedi elimi uzatım ayaga kalk ması için ama o bana medet umadı ve kendi kendine kalktı ve yüzüme bile bakmadan hızlı adımlarla yürüyodu beliydi birinden kaçıyordu ışıkga göz kırptım hemen onun bindiği taksinin peşinden akın arabayla takip eti emindim bu oydu bebekliğininden sahada güzeldi

akın- abi eminmisin omu bak boş boşa takip edmiyoruz da nütfen

ışık- bence o boynunda bi tılsıma benzer kolye gördüm ama fazla inceleyemedim dedi ve bana baktı sanki bişey dememi bekliyormuşcasına ama ben o düştüğüan aklımadan çıkmıyodu dağinık saçalrı yüzüne geldiğinde geri dogru atmıştı onun tarzı kokusu bile ilgimi çekmişti

devamı için takipte kalın

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.