Uyandığımda nefes nefeseydim. Kabus görmüştüm. Pijamamın kolunu sıyırıp kolumu kontrol ettim. Hiçbir şey yoktu. Gördüğüm şeyin kabus olup olmadığından emin değildim. Çok gerçekçiydi ; kolumdaki acıyı hissetmiş, kadının gülüşünü duymuştum.
Yatağımın yanıbaşında duran komodinin üstünden telefonumu aldım. Saat dörde on vardı. Yani normal uyanma saatime daha bir buçuk saat vardı. Saati umursamadan Calestia'yı aradım. Telefon ikinci çalışında açıldı.
''Saye ?'' Yine uyumamıştı.
''Sırma, sen hala uyumadın mı ? ''
''Hayır, sen ne için aramıştın ?''
''Rüyamda seni gördüm, iyi misin diye aradım ; daha doğrusu bir kabustu. Şeyy... Müsaitsen bize gelsene. ''
Sırma bizim birkaç ev ilerimizde yaşıyordu. Bu saatlerde birbirimizin evine gittiğimiz çok gece olmuştu.
''Ne kabusu ? ''
''Gelince anlatırım, acele et lütfen. ''
''Tamam geliyorum. ''
'' Gelirken bizim evin anahtarlarını almayı unutma. ''
Sırma 'da bizim evin anahtarı vardı, bende de onların evinin anahtarı vardı. 2-3 dakika sonra evin kapısının açıldığını duydum.Kulağımı odamın kapısına yaklaştırarak adım seslerini dinledim. Evet bu adımlar Sırma' ya aitti. Kapıyı açtığımda son merdivenleri çıkıyordu. Sessizce içeri girip koltuğa oturdu. O oturduktan sonra kapıyı kapatıp yanına oturdum.
''Evet, anlat bakalım bu defa nasıl bir tehlikenin içindeyiz. ''
Gördüğüm kabusu tek nefeste anlattım.
''Tam odadan çıkıyoruz ki merdivenlerde bir kadın elinde kocaman bir bıçakla bize bakıyor, bir şekilde kadından kaçıp evden çıkıyoruz ama hala peşimizde. Biz nereye gittiğimizi bilmeden kaçıyoruz, çok uzun sürüyor belki saatlerce kaçıyoruz tam kurtulduğumuzu sanarken kadın seni bıçaklıyor. ''
Sırma 'nın korktuğu her halinden belliydi,ben de korkmuştum.