Tanem'den
Herşey aklımda bir soru işaretine yol açıyordu, ve bunların hepsi ise başka bir soruya; neden ben?
Evet, hep bunu soruyordum neden ben? Neden benim normal insanlar gibi bir hayatım yoktu?
Büyük ihtimal benim bahsettiğim şeyin kilo veya güzellik algısı gibi gözle görülebilen bir sorunum olduğunu düşüneceksiniz. Ama hayır, benim daha ağır bir sorunum var.
Ailem
Doğru, ailem. Her yasa dışı işe bulaşan ailem, ve şu an yaşamayan ailem.
Ah, biliyorum kafanız karıştı ama durun, açıklayayım;
Yıl 2012 16 Ağustos.
12 yaşındaydım normal bir hayatım yoktu. Diğer kızlar süslü oyuncak bebeklerle oynarken, cicili bicili kıyafetler giyerken ben elimdeki silahı her zamanki gibi tahtaya vurmaya çalışıyordum;
"Hadi ama Tanem, düz tut, gözünü kıs... Hey sana ne dedim ben! Nefesini tutma! Görüşün bulanıklaşır ve hedefi alt edemezsin! İşte benim kızım, hahahaha!"
Bir yanda elimdeki silahı nasıl
tutmamı söyleyen babam, bir
yanda silahla
annemin
kurbanını
omuzundan, ayağından, ve organlarına zarar gelmeyecek
yerlerde vurup öldürmeye çalışan,
ki neler olduğunu anlamayıp
oyun oynadığımızı sanan ben,
ve bizi gururla
izleyen annem...
Hayal meyal hatırlıyorum.
O gülüşlerini,
beni oyun diye
kandırıp 22 kişiyi öldürmemi sağlamalarını,
organları çıkarmak
için gözümü
bağlayıp "1000'e
kadar
say, gözlerini
açıcam." Diyen
annemi, hepsini..
Neyse. Konumuza dönelim. Ben
elimdeki silahın
son mermisini
adama sıkacak
iken, büyük bir
patlama sesi duydum.
Sadece büyük bir patlama ve gerisi yok..
Uyandığımda
geniş, uzun
koridorlu ve
kırmızı ışıklı
bir odadaydım.
Odaya baktığımda askıya alınmış
ailemin fotoğrafları vardı.
Ve karşımda ise uyuşturucu lideri
ve kan içindeki ailem...