Bölüm 18

İnsanlar bazen hayatta çoğu acıyı kendisi yaşadığını düşünürmüş,galiba bende düşündüm.. O kadar çok düşünmüş olacağım ki galiba Allah bana benden daha fazla acı çeken insalar olduğunu da gösterdi. Yatağımın üstündeki bilgisayara gelen bildirimle Neşenin yanından ayrılarak bilgisayara baktım. Yıldız yazmıştı, yazmasına gerçekten çok sevinmiştim. Sevindiğimi farklı etmiş olacak ki Neşe oldukça şakın bi sesle 'Sen, bilgisayardaki bildirim sesine gülümsedin! Çabuk söyle, o kim!!' diyerek yanıma koştu.Evet en yakın arkadaşım oldukça tatlıydı. Neşeye dönerek 'Kimseye söylemeyeceğine söz ver.' bunu söylememle serçe parmağını uzattı. Ne alakaydı ki? 'Söz,hadi mühürsene Lara!' Mühür mü? Ne yapacaktık ki? 'Mühür ne oluyor?' bana bakarak güldü 'Serçe parmağını uzat ve halay çekiyormuş gibi benimkine kenetle! Eğer biri mühürü kırarsa yani sözünü tutmazsa ömir boyu üzülür!' Kıkırdadım, evet gerçekten komik bi batıl inaçtı ama bu Neşeyi kırmaya değmezdi. Serçe parmağımı uzatarak kenetledim. 'Benim sanal arkadaşım var aslında arkadaş denmez ondan hoşlanıyorum.' Neşe ağzını kocaman açtı 'Ne!?' kıkırdadım 'Evet, sanal birinden hoşlanıyorum. Gerçekten çok hoş biri, tüm dertlerimi dinliyor ve hiç sıkılmadan benden hiç sıkılmıyor. Birimiz hakkında bilmediğimiz bi tek bi şey var o da fiziksel özeliklerimiz.' Neşe gözünü belertelerek bana baktı, galiba şaşırmıştı. İç ses:Galiba mı? Şaka falan mı yapıyorsun Lara!