Sıcacık esen rüzgar hafif açık olan penceremden iki yana ayrılmış lila rengi perdelerime dokunarak ufacık dans hareketleriyle uçuşuyolardı. Ay ışığı penceremden sızarak mumdan sonra ikinci ışık kaynağım oluyordu , camımın dışarısındaki uğultular git gide azalıyordu , sokak lanbalarının teker teker sönduğunü gördüğümde anladım göz torbalarımın neden oluştuğunu. İçeriye fazla ses çıkarmış olucam ki LYNN geldi. Tabi ben onu farketmedim.
" Yine sahibine ulaştırmaya çalıştığın mektuplarla mı uğraşıyorsun? "
"Bu seni ilgilendirmez LYNN evin hizmetçisi olarak fazla haddini aşıyorsun. 6 yıldır birlikte olmamız izinsizce içeriye girmen anlamına gelmiyor. Ben bu tür durumlarda pek takılmam fakat-"
" Anlıyorum senin mühim gördüğün ve özel olan konularına tabi ki burun sokamam fakat yarınki işine tam zamanında varmak istersin değil mi daha sonra seni kaldırmak çok zor oluyor saat neredeyse üçü çeyrek geçiyor."
Bayan LYNN her zaman babamı beni ve küçük kız kardeşimi önemsiyor ama bazen annelik rolü oynuyor ve beni sinir ediyor. Benim için o her zaman hizmetçiden fazlası olsa da kendi haline bırakılamamak karartıyor gözlerimi, müdahale edilmesini sevmiyorum. Ah tatlı LYNN söyle bana sana göre ne zaman büyüyeceğim?
"Tamam"
"Güzel daha fazla ses çıkarsaydın baban da odana gelebilirdi ve senin için kötü olurdu."
Bayan LYNN odamdan çıktığında yeni yazdığım mektupları toplayıp kalın bir kitabımın arasına sıkıştırdım. Masamın üzerinde duran yarısından çoğu akmış mumumuda üfleyerek söndürdüm. Yatağıma yatıp karmaşık düşüncelerimin film şeridi gibi akmasından korkarak gözlerimi kapadım...
Kafam zonkluyordu neler oluyor demeden kafamı kaldırdım. LYNN elektrikli süpürgeyi çalıştırmış antreyi süpürgenin başını itinayla ileri geri hareket ettirerek süpürüyordu. Bir anda işe gideceğim aklıma geldi daha önceden bir kere işe geç kalmıştım ve bir daha kalırsam işten atılacaktım.25 yaşındayım ve eve yardımcı olmak için çalışmalıyım çünkü durumumuz pek yok ve hala atanamadım. Ben bir ressam olmak istiyordum ama babam ailecek soydan soya gelen ve devam etmesini isteyen diş doktoru mesleğini elime almamı istedi. Bende o bölümü okudum, sınavlara girdim ama hala olamadım ve babama yük olmamak adına ve hizmetçimiz bayan LYNN'e hakettiği maaşı vermek için bende çalışmalıyım. Kahrolası bu dünyada herkesin bir rolü olmalı ki seneryolar yani gelip geçen günlerin bir karakteri olsun.
"Daha uyandırmama on dakika vardı ve sen uyanmışsın bile sayın Roberto umarım seni uyandıran şey süpürgenin gürültüsü olmamıştır"
Huzursuz düşlerimden tabii ki de süpürge yüzünden uyanmıştım ve kendimi acıkmış hissediyordum.
" Yemekte ne var bayan LYYN "
" Bugün size kaşarlı yumurta ve ekmek arası sandiviç yaptım evde votka bitmiş bu arada Roberto son zamanlarda baban çok alkol alıyor."
" Eve dönerken alırım"
"Vaaaaay aslan oğlum! Uyandın mı kız kardeşini de uyandır da ailecek yemek yiyelim"
"Ben uyandırırım bay LENSON çocuğunuz zahmete girmesin."
"Hayır babam bana dedi LYNN ben uyandırırım." Deyip yavaş adımlarla kardeşimin odasını tıklattım ve bir süre sonra" Gel" diyen kardeşimin sesini duydum. Kardeşim yine kitabına dalmıştı ve dışardan gelen seslere geç cevap veriyordu.
" Uyandın mı Feila?"
Felia kitabın kapağını kapattı,yatağına attı ve:
" Uyandım, hepinizden önce uyandım çünkü artık hayatımda bir değişiklik istiyorum. Güne erken kalkıp kahvaltıdan önce kendime kahve yapıp içtim bu sabah ve kendimi kitaba boğdum."
" Ama sen yalnız başına tekerlekli sandalyeye nasıl oturup mutfağa kadar gidebildin ki Felia ? Sürünerek işini halletmeye çalışmadın değil mi ? "
" Biraz zor oldu ama dert etme etrafımda kendimi destekleyebileceğim bir sürü eşyam var. "
Belkide LYNN'e en çok ta tekerlekli sandalyede küt,sarı saçlı ela gözlü,düz buruna sahip,keskin çeneli,üstünde magenta rengi kollu,kalçasına kadar uzanan yünlü kazaklı, altına bej rengi bir pantolon giyen çıplak ayaklı,soluk tenli ve kolundan hiç çıkarmadığı mor ve mavi boncuklarla döşetilmiş en yakın arkadaşı Julianne' nin hediye ettiği bileklikli bu kız için lazımdı bize. Ortalamadan daha az bir maaşla yetinebildiği veya annemiz gibi bize baktığı için değildi.