Okuldan eve yorgun argın gelmişdim. Çantamı kapıdan içeri bile fırlatamadan elime kredi kartı tutuşturulmuşdu. Allah dan ki bu gün okula serbest gitmişdim aslında serbest gitmemişdim okula gidip üstümü değiştirmişdim kıyafetlerim çantamdaydı. söylene söylene çıkdığım merdivenleri çantamla inmeye başladım binadan çıktığımda hala söyleniyordum.
"Allah'ım ya keşke çantamı bıraksaydım bu nedir ya" kendi kendime söylenip duruyordum aslında çantam çok ağır değildi aksine hafifdi ama öfkemi atmak için söylenmem gerekiyordu.
Sokağın sonundaki markete gelmişdim ekmek dolabına gidip içine 3tane ekmek koydum sonra cips rafına gitdim kandime mevsim yeşilikli bir tane cipsaldım sonra kendime acılı kıraker bisküvi falan aldım. Toplan 5 tane atıştırmalık aldım ve kasaya ilerledim kredi kartı verdikleri için kendime istediğim kadar atıştırmalık alabilirdim.
Ödemeyi yapıp marketden çıkdım ve çantamı yere koyup atıştırmalık poşetini içine koydum kredi kartını da cüzdanıma atıp içinden kulaklığımı çıkardım ve çantamı kapatıp ayağa kalkdım. Çantamı alıp ayakda dikilip kulaklığımı telefonuma bağladım ve şarkı açdım.
Şarkıya eşlik ederek yürümeye başladım şarkı en sevdiğim şarkılardan biriydi. ANIL BERKE / ZOR...
Şarkıya kendimi o kadar kaptırmışdım ki ne kadar yürüdüğümün farkına varamadım evim markete çok uzakdı evet ama bu kadar yürümezdim
"Şarkı yüzünden yanlış sokağa girdim herhalde"diye kendi kendime konuşarak marketin yanına gitdim ve arkamı döndüm fakat... b... ben yanlış yoldan gelmemişdim.
Çıkdığım sokak benim sokağıma benziyodu evleri, yolları, kedileri , köpekleri ama benim sokağım değildi ne benim evim ne komşularımın evi vardı ne de tanıdığım insanlar vardı hiç birşey yokdu.
(15 Dakika sonra)
Sokağı başdan sona gezdim aradım taradım ama yokdu hiçbişey yokdu.
Nasıl hissediyorum biliyor musunuz? Kaybolmuş hissediyorum.Avcumun içi gibi bildiğim biryerde yürürken bir an da tüm sokaklar ve binalar değişmiş gibi, içinde yaşadığım sokak bir an da yok olmuş gibi ama bu nasıl olabilirdi evim, binam, sokağım bir anda nasıl yok olabilir.
Yersiz, yurtsuz, haritasız kalmış gibi hissediyorum, bie düşünsenize sadece hayal edin. Bir gün evinizden çıkıyosunuz ve bir yere gidiyosunuz.Okula,hastaneye , alışvariş merkezine, parka, sahile, markete herhangi biryere.Sonra ezbere bildiğiniz yollardan eve dönüyorsunuz ama eviniz yok binanız yok komşularınız komşularınızın evleri yok direkt sokak yok" NE HİSSEDERSİNİZ?"
Bentam bu durumun içerisinde tam olarak Kıyamet komuş herke ölmüş ama ben ölmemişim gibi hissediyorum...
