Kayıp Simit Operasyonu
Gaziantep'te sıradan bir sabah yaşanıyordu. En azından herkes öyle sanıyordu.
13 yaşındaki Ela, her sabah yaptığı gibi okul yolunda simit almak için fırına uğradı. Ama fırına girer girmez bir gariplik fark etti.
Tezgâhta tek bir simit bile yoktu!
"Amca, simitler nerede?" diye sordu.
Fırıncı Mehmet Amca ter içinde kalmıştı.
"Çalındılar!"
Ela şaşkınlıktan simidini düşürecekti ama ortada simit yoktu zaten.
"Nasıl yani? Kim çaldı?"
"Gece yarısı biri gelip bütün simitleri götürmüş!"
Tam o sırada dışarıdan bir ses geldi.
"Meeeee!"
Bir keçi.
Ama sıradan bir keçi değildi.
Boynunda güneş gözlüğü vardı.
Ela gözlerini kıstı.
"Bu işte bir tuhaflık var."
O gün okul çıkışında Ela, en yakın arkadaşları Mert ve Zeynep'i topladı.
"Arkadaşlar, bir görevimiz var."
Mert heyecanlandı.
"Yine mi dedektifçilik?"
"Bu sefer daha büyük."
"Simit mafyası mı?"
"Belki."
Üçlü araştırmaya başladı.
Fırının arkasında yere düşmüş bir not buldular.
Notta şöyle yazıyordu:
Simitler artık bizimdir.
İmzâ:
K.K.
Mert'in gözleri büyüdü.
"K.K. ne demek?"
Zeynep düşündü.
"Korkunç Korsanlar?"
"Kızgın Kangurular?"
Ela başını salladı.
"Hayır..."
Tam o sırada yine aynı ses duyuldu.
"Meeee!"
Üçü birden döndü.
Aynı güneş gözlüklü keçi onları izliyordu.
Mert bağırdı:
"KAÇIYOR!"
Ve kovalamaca başladı.
Keçi ara sokaklardan yıldırım gibi koşuyordu.
Ela peşindeydi.
Mert nefes nefese kalmıştı.
"Bu... keçi... sporcu mu?"
Zeynep de koşuyordu.
"Bence olimpiyatlara hazırlanıyor!"
Keçi bir duvarın üzerinden atladı.
Ela da atladı.
Mert denedi.
Atlayamadı.
Duvara çarpıp geri düştü.
"Ben burada beklerim."
Keçi sonunda eski bir depoya girdi.
Ela ve Zeynep sessizce yaklaştılar.
Kapıyı araladılar.
Ve gördükleri manzara karşısında donup kaldılar.
İçeride yüzlerce simit vardı!
Dağ gibi yığılmışlardı.
Ortanın tam ortasında ise bir masa bulunuyordu.
Masanın üzerinde yazıyordu:
KEÇİ KRALLIĞI
Zeynep fısıldadı:
"K.K.!"
Ela gözlerini açtı.
"Keçi Krallığı..."
Tam o sırada ışıklar yandı.
Onlarca keçi ortaya çıktı.
Hepsinin boynunda güneş gözlüğü vardı.
Bir tanesi kürsüye çıktı.
"Hoş geldiniz insanlar!"
Mert de tam o sırada içeri girmişti.
"Konuşan keçi mi gördüm ben?"
"Hayır, ben çok normal bir keçiyim."
"Bence değilsin."
Keçi lideri konuşmaya başladı.
"Yıllardır simit istiyoruz. Ama kimse bize vermiyor."
Ela şaşkındı.
"E çalmak çözüm mü?"
"Belki biraz."
"Hayır."
"Tamam, haklısın."
Lider keçi utandı.
Ama tam o sırada dışarıdan büyük bir gürültü geldi.
BUM!
Kapı kırıldı.
İçeri siyah pelerinli bir adam girdi.
Elinde dev bir elektrik süpürgesi vardı.
"HAHAHA!"
Herkes sustu.
Adam bağırdı:
"Bütün simitleri ben alacağım!"
Mert şaşkınlıkla sordu:
"Sen kimsin?"
Adam pelerinini savurdu.
"Ben..."
Dramatik şekilde döndü.
"...Profesör Açım!"
Keçiler bile gülmeye başladı.
"Bu nasıl kötü adam ismi?"
Profesör Açım bozuldu.
"Çocukken dalga geçiyorlardı zaten."
Profesör Açım süpürgesini çalıştırdı.
VUUUUUUU!
Simitler havalanmaya başladı.
Keçiler sağa sola kaçışıyordu.
Ela bağırdı:
"Bir şey yapın!"
Zeynep yerdeki ipleri fark etti.
"Herkes bana yardım etsin!"
Dakikalar içinde bir plan kurdular.
Keçiler ipleri çekti.
Mert eski bir varili yuvarladı.
Ela tavandan sarktı.
Ve tam zamanında...
PAT!
Profesör Açım'ın ayağı ipe takıldı.
Dengesi bozuldu.
Elektrik süpürgesi döndü.
Bu kez kendi pelerinini çekmeye başladı.
"YARDIM EDİN!"
Kimse yardım etmedi.
Çünkü herkes gülüyordu.
Sonunda polis geldi.
Simitler kurtarıldı.
Keçiler özür diledi.
Fırıncı Mehmet Amca da her sabah birkaç simidi keçilere vermeye söz verdi.
Barış sağlandı.
Mert bir simit aldı.
Tam ısıracaktı ki...
Bir keçi gelip simidi kaptı.
"Meeee!"
Ve kaçtı.
Mert arkasından bağırdı:
"Yine başladılar!"
Böylece Gaziantep tarihine geçen Kayıp Simit Operasyonu sona erdi.
Ya da herkes öyle sanıyordu...
Çünkü uzakta bir yerde, başka bir keçi güneş gözlüğünü takıp gizemli bir şekilde gülümsüyordu.
Devam edecek... 🥨🐐
