Ertesi gün Ege, teneffüste eski binaya gitmeye karar verdi.
Koridorlar sessizdi. Derslerde herkes sınıftaydı.
Bir süre yürüdükten sonra kullanılmayan bölüme ulaştı.
Duvarlar çatlamıştı. Tozlu camlardan içeri az miktarda ışık giriyordu.
Koridorun sonunda büyük demir bir kapı vardı.
Tam yaklaşırken arkasından bir ses duydu.
“Ne yaptığını sanıyorsun?”
Defneydi.
“Merak ettim.”
“Bu koridor yıllardır kapalı.”
“E neden?”
Defne cevap vermedi.
Tam geri dönecekleri sırada kapının arkasından metal bir ses geldi.
İkisi de donup kaldı.
İçeride biri vardı.