Bölüm 4

---Bölüm 4 — Sessizlik Denemesi (Başarısız)“İçeride kim var?” sesi bu sefer daha yakından geldi.Üçü aynı anda dondu.Zeynep, fısıltıyla ama yine fazla yüksek bir sesle konuştu:“Bence cevap vermeyelim. İnsanlar cevap gelmeyince gider.”Mert gözlerini devirdi.“Evet, çünkü herkes karanlık spor salonunda cevap alamayınca ‘tamam yokmuş’ deyip gidiyor.”Eylül kutuya baktı.“Susun. Gerçekten susun.”Kapının kolu hafifçe oynadı.Zeynep aniden Eylül’ün kolunu çekti.“Bak planım var. Çok mantıklı.”“Planın mı?” diye fısıldadı Eylül.“Evet. Eğer yakalanırsak, ben bayılırım.”Mert şaşkınlıkla baktı.“Ne?”“Bayılma numarası. Çok inandırıcı yaparım. İnsanlar panikler, siz kaçarsınız.”“Peki ya sen?” dedi Eylül.Zeynep omuz silkti.“Ben zaten okulda her gün bir şekilde kurtuluyorum.”Kapı açıldı.İçeri el feneri tuttu biri. Gölgeler duvara vurdu.“Hey! Orada biri var mı?”Mert bir adım öne çıktı. Tam konuşacaktı ki—Zeynep kendini yere bıraktı.“AAAH—”patSessizlik.Adam panikledi.“Ne oldu bu çocuğa?!”Eylül şaşkınlıkla baktı.“Gerçekten bayıldı mı?”Mert eğildi, Zeynep’in kulağına fısıldadı:“Çok abartıyorsun.”Zeynep gözlerini araladı.“Sus… Oscar alacağım.”Adam telaşla dışarı seslendi:“Bir öğrenci bayıldı! Ambulans mı çağıralım?!”Eylül’ün kalbi hızlandı.“Hayır hayır!” dedi refleksle. “Şeyi… tansiyonu düştü. Birazdan geçer.”Mert araya girdi:“Evet, dramatik bir tansiyon.”Adam şüpheyle baktı ama panikti.“Ben müdürü çağırıyorum.”Adam döner dönmez Mert fısıldadı:“Şimdi.”Zeynep anında ayağa fırladı.“GEÇTİ!”Eylül: “😨”Üçü aynı anda kapıya yöneldi. Koridorda koşarlarken Zeynep nefes nefese konuşuyordu:“Bak gördünüz mü? Mükemmel plan.”Mert güldü.“Bir dahaki sefere bayılmadan önce haber ver.”Eylül ilk kez gülümsemekle yetinmedi. Güldü.Korkunun içinden çıkan bu kahkaha ona garip bir cesaret verdi.Dışarı çıktıklarında durdular. Metal kutu hâlâ Mert’in elindeydi.Ama üstündeki etiketin köşesi açılmıştı.Eylül fark etti.“Durun.”Kutuyu aldı. Etiketi kaldırdı.Altında tek bir cümle yazıyordu:“Bu ilaç tek başına kullanılmaz.”Zeynep kaşlarını kaldırdı.“Şahane. Yanında ne var? Kullanma kılavuzu mu, ikinci bölüm mü?”Mert ciddileşti ama dudaklarının kenarı hâlâ gülüyordu.“Sanırım bu hikâye uzuyor.”Eylül başını salladı.“Evet. Ve biz tam ortasındayız.”Üçü karanlıkta yan yana dururken şunu biliyorlardı:Bu artık sadece bir ilacı bulma meselesi değildi.Bu, çözülmesi gereken bir sırdı.Ve biraz fazla komik bir ekipleri vardı.---