~Uff hadi Ecrin saatlerdir yoldayız. Hangi insan evin yolunu unutur?
Ecem haklıydı. İki saattir Ecrinin evinin yolunu arıyorlardı. Gece saat 23.55 de bomboş bir yolda bir sağa bir sola rasgele ilerliyorlardı. KORKUUUUUUNÇ.
~Tamam Ecem yaa. Aaa bak şimdi hatırladım. Şuradan ileri gideceğiz,ikinci sokakta sağa döneceğiz...
~Ohhh sonunda.
Ecrinin tarif ettiği yolun sonuna doğru giderken Ecem'in ayağı kaydı ve biraz ıslak olan kaldırıma düştü. Kaldırım ıslak olunca üstü ıslandı. Ama Ecemin düşmesine sebep olan tuhaf cisim süzüle süzüle Ecrinin başına düştü.
~Aaah bune yaa.
~Hihi yeni şapkanı beğenmiş olmalısın.
~Sen önce kendine bak.
~Hey kâğıtta bir şey yazıyor.
~Aaa gerçekten. Dur bir çıkarayım.
~Uff kağıt ıslanmış. Kuruyana kadar çok oynatmasak iyi olur.
~Neyse artık eve gidelim diyorum.
~Gel gidelim.
