2012
14 Yıl önce
Yine aşina olduğu koridordan geçiyordu Verda Aslan. Daha yeni 13 girmiş olmasına rağmen halen burası özelliklede bu upuzun olan koridor ona ürkütücü geliyordu. Verde'yı yatıştıracak tek şey ise onu bulmasıydı.
Bahçeye açılan kapıyı görmesiyle rahat bir nefes aldı. Hiç bir görevliye özellikle de müdüre yakalanmadığı için bu günün şanslı geçeceğine nerdeyse emindi. Kapının kulbunu çevirerek yavaşca açtı. Dışarıya bir iki adım atmasıyla onu bir bankın üzerinde görmesi bir oldu. Yavaşça dudakları kıvrıldı Verda'nın. Sabahtan beri onu arıyordu ve ilk başta gelmesi gerektiği yer kesinlikle burasıydı.
Onun yanına yavaşça yaklaştı. Bir tilki gibi sessiz ve kurnazca. Yani en azından o öyle zannediyordu ve kendi kendine oynamış olduğu bu oyun onu keyiflendiriyordu. Bankın etrafında dönerek arkasından yaklaştı, küçücük avuçlarıyla uğruna buraya geldi çocuğun gözlerini bir çırpıda kapattı. Oğlan Kimin geldiğini bilmesine rağmen kız bozulmasın diye birden irkilmiş gibi yerinden sıçradı. Kız gülüşünü içinde tutup sesini kalınlaştırarak "Ne yaptığını sanıyorsun sen buradaaa?!"dedi aynı müdürün söyleyeceği gibi. Oğlan da sanki kekeliyormuş gibi yapıp "Sa...dece hava almak..istemiştim " dedi
Evet kız 13 yaşındaydı ve diğer çocuklara göre gayet olgundu. Ama bu olgunluk maskesini ancak onun yanındayken atabiliyordu. Kız kahkahalarını tutamayacağını fark ederek çocuğun gözlerinden elini çekti. Bankın önüne gelip onunla göz kontağı kurdu. Kocaman gülümseyip "Amma korkakmışsın sen de Tunay" dedi
Tunay gözlerini devirerek "Kızım kaç defa dedim Tunay demeyeceksin diye. Aramızda 5 yaş var Sen hala inatla Tunay diyorsun"
Tunay hayatı boyunca birçok şey görüp şahit oldu ama asla Verda'nın uyarılmadan Tunay abi dediğine şahit olmadı. Verda canı sıkılmış bir şekilde "Abi deyince ne değişecek sanki? al Tunay abi Ne oldu şimdi? Eline ne geçti? " sonra ise Oflayıp puflamaya başladı. Verda'nın bu hareketlerine alışık olan Tunay pek etkilenmedi.
Yüzüne tekrar gökyüzüne çevireceği sırada Verda'nın Kolundaki Tırnak izini gördü. Hemen kolunu tutup Kendisine doğru çekti, bir kedinin tırmalama izine hiç benzemediğinden dolayı rahat bir nefes aldı Tunay. "Kime ne yaptın yine? "diye sordu. Çünkü biliyordu ki Buradaki çocuklar Verda bir şey yapmadıkça ona dokunmazlardı.
Verda dudağını bükerek "Vallahi bu sefer ben bir şey yapmadım. Bu sefer Bütün suç o pis Pınar'ın suçu! Bugün gelen ziyaretçilerden biri Pınar'a dudak nemlendiricisi vermiş hem de çilekliii!" Verda yine Pınarla olan hatırasını hatırlaması ile sinirle Kaşlarını çattı "Hem biliyor musun? gizli gizli sürmeye de çalışmadım yanına gittim 'Pınaaar nemlendiricini kullanabilir miyim? ' dedim. Peki o ne dedi 'olmaz, sonra dudağımda uçuk çıkmasını istemiyorum'...Uçuk mu? Ne uçuğu? Benim yüzümden dudağından Uçuk çıkacakmış, hıh"
Bu noktada Verda gülmeye başladı. "Ben de gittim saçından bir güzel çektim...Oh canıma değsin. " Sonra Kolundaki yarayı gösterdi "O da beni kazma tırnağıyla tırmaladı" dedi üzgün bir sesle. Tunay ne yazık ki verda'ya haklısın diyemiyordu. Aynı Verda'nın başına bir şey geldiğinde bunu sana kim yaptı diyemediği gibi. Çünkü verda'nın başına bir iş geldiğinde kesinlikle o işi Verda başlatmıştır.
Tunay kafasını iki yana sallayarak tekrar gökyüzünü izlemeye koyuldu. Verda da yapabileceği başka bir işi olmadığı için o da kafasını gökyüzüne çevirdi bugün babası yarım ay şeklindeydi annesi ise milyonlarca parçaya bölünmüş yıldızlardan ibaretti. Ani bir aydınlanma ile Tunay'ın kolunu çekiştirdi. "Bak Tunay gökyüzünde bizim bayrağımız var... Yarım ay ve içinde Yıldız..." Tunay kafasını olumlu anlamda salladı zaten o da geldiğinden beri oraya bakıyordu. "Evet gül çiçeği... Yukarıda bile Türk var. Bizi silmeye çalışıyorlar ama silemeyecekler Çünkü biz her yerde var olucağız" dedi
***
Giriş bölümü bu kadardı...
Ana bölümler daha uzun olucak, inşallah.
Geri dönüş lerinizi bekliyorum.
Sağlacakla kalın🔆
