Okulun önünde heyecan ve gerginlikle nefesimi verdim. Diğer kızlara baktığımda hepsinin benimle aynı durumda olduğunu gördüm. Talya "Birşey olmayacak. Birşey olmayacak. Birşey olmayacak"
diye sürekli kendine bunu tekrarlıyordu.
Delfin aniden öne atılıp yüksek bir sesle
"Ne olabilirki en fazla? Sadece Italya'ya gideceğiz ve yarışmaya katılıp kazanacağız!" dedi.
Hepimizin gözü ona dönmüştü. Birkaç saniye bize baktıktan sonra kafasını eğdi ve sıkıntıyla nefesini verdi. Kafasını kaldırdığında gözlerinin dolu olduğunu gördüm."Kızlar, ya kazanamazsak?" diye ağlamaklı bir sesle sordu. "O zaman ne olacak?"Talya, "Hiç birşey olmayacak. Ayrıca kendimizi neden bunaltıyoruz ki? Sonunda ölüm yok ya" dedi. Haklıydı. Sonunda ölüm yoktu neden kendimizi bunaltıyorduk ki?
Çağla saatine bakıp "Bu hoca neden hala gelmedi? Otobüsün gelmesine 5 dakika kaldı" diye bize sordu.
"5 dakikamı?" diye sordum. Çağla " Eğer hoca gelmezse yarışmaya katılamayız.." dedi. Talya aniden bağırıp " O kadar çalışmışken neden hoca gelmemezlik yapsın?" dedi. Kulübedeki görevle camdan başını uzatıp "kızlar sessiz olun,dersteler" diye bizi uyardı. Bende "Kızlar sakin olun." diye bir daha uyardım.
Okula baktığımda bizim sınıfı gördüm. 12/A. Diğer pencerele baktığımda arkadaşım Efsun'u gördüm. Kalbi kırık bir şekilde bize bakıyoru. Bunun sebebi Efsun'un son sergilediğimiz gösteride düşmesiydi. Acilen hastaneye gittiğimizde bacağının kırık olduğunu öğrenmiştik. Doktor bu bir ay boyunca gösterilere katılamamasını söylemişti. Efsun ozaman bunu o kadar takmamıştı ama şimdi bizimle Italya'ya gelemediği için çok üzülüyordu.
Ona el salladım ve elimi öpüp ona doğru üfledim. Tebessüm etti ve oda elini öpüp bana dogru üfledi. Asel hüzünlü bir sesle "Onun bizimle birlikte yarışmaya katılamamasına çok üzülüyorum" dedi. Ona hak verdim çünkü Efsun çok güzel dans ediyordu ve doktorun Efsun'un bir daha dans edemeyeceği ihtimali olduğunu söylemişti. Efsun bu haberi duyduğundan beri eski neşesi gitmiş, ruhsuz bir şekilde geziyordu.
Bakışlarımı kapıya çevirdiğimde hocanın geldiğini gördüm. Rahat bir şekilde nefesimi verdim çünkü otobüsümüzümün gelmesine 2 dakika kalmıştı. Hoca hızlıca yanımıza gelip "Nasılsınız Vaily?" diye sordu. Grup lideri olarak "İyiyiz hocam" dedim. "Nasıl hissediyorsunuz?" diye sordu gülümseyerek. Hepimizin ağızından çıkanlar birbirine fazlasıyla benziyordu. Heyecanlı,gergin,mutlu, korkmuş....
Sonunda otobüsümüz gelmişti. Hızlıca içeri doluşmuştuk. Hocamız otobüs şöförü ile biraz konuşup bize döndü. "Vaily, trafik olmazsa 1.30 satlik bir yolumuz var." dedi. "Tamam hocam" dedim ve hızlıca eşyalarımı yere koydum. Bu 1.30 saatin hızlı geçmesi için gözlerimi kapattım ve kendimi uykunun huzurlu kollarına bıraktım.
1.30 SAAT SONRA
Birinin beni dürtmesiyle uykumdan uyanıp beni dürten kişiye baktıp. Asel'in geldik demesiyle başımı sallayıp eşyalarımı aldım ve otobüsten indim.
Hocanın buradan diyen sesiyle onu takip ettim.
Uçağimiz yarım saat sonra kalkıyordu.
Koltuklardan birine oturdum ve beklemeye başladim. Çağla yanıma oturup başını omuzuma yasladı ve derin bir nefes aldı.
Diğerleriyle konuşarak bu 30 dakikayı hızlı bir şekilde geçirmiştik. Uçağımızın 5 dakika sonra kalkacağı anonsuyla eşyalarımızı aldık ve uçağımıza doğru ilerlemeye başladık.
Hızla uçağa binip kendi numaramızdaki koltuğa yerleştik. Şanşıma cam kenarı çıkmıştı. Hostes kızın gösterdiği gibi kemerimi bağladıktan sonra hocanın sesini duydum. "Uçuşumüz 2 saat 39 dakika sürecek." Tamam anlamında başımızı salladıktan sonra uçak pistte hızla ilerlemeye başladı.
Kafamı cama yaslayıp gökyüzünü seyretmeye başladım. Birkaç dakika sonra yemek servisi başladı. Bir tost ve meyve suyu aldıktan sonra onları hızla yedim ve gökyüzünü seyretmeye devam ettim.
2 SAAT 39 DAKİKA SONRA
Uçağın tekerlerleri zemine değmeye başlamıştı. Uçağin durmasıyla kemerimi açıp valizimi aldım.
İtalya'ya gelmiştik. Derin bir nefes alıp uçaktan indim. İtalyadaydım. Umarım burada koybolmazdım.
selamlarrrr ben ırmak .
Pinterest : golgedebebegimm
Yorumlara hikaye ile ilgili düşüncelerinizi yazmayı unutmayın!!