Yoktu.11 yıldır tek bir iz yoktu. Bir saç teli bile yoktu. Pes etmeye hiç niyetim yoktu. Bir 11 yıl daha verseler bana yine onun için harcardım. Beşiğinden alıp gittiler. Kim, neden aldı onu? Ailemin bir düşmanı yoktu. Yada geçmişte olan bir düşmanları yoktu. Bildiğim kadarıyla. Daha 8 aylık bir bebek gecenin bir vakti sessiz sedasız el kafar bebeği alıp götürüyorlar. Kim bu isimsiz yabancı,neden aldı bebeği?
Saat gece 02.28 o zamanlar 12 yaşındaydım. Sabah doğum günü partim olacağı için uyuyamıyordum. Çocuktum, heyecanlıydım. Kendi kendime yarın kim gelicek diye düşünmeden edemiyordum. Yavaş yavaş göz kapaklarım aşağı doğru inmeye başladı. Uykunun esiri oluyordum. Bedenim günün yorgunluğuyla kendini bıraktı. Daha fazla dayanamayıp uyumayı tercih ettim.
Sabah annemin o tiz çığlığı, attığı feryatlar ve eve gelen komşular... Noluyordu içerde? Bugün doğum günümdü. Neden ev bu kadar kalabalıktı? Herkes annemi sakinleştirmeye çalışıyor,babam birisine bebek yok diyerek olayı anlatıyordu. Ben odamın kapısının eşiğinde olan biteni izliyordum. Teyzem beni görüp hemen yanıma geldi ve gardolabın üstünden valizimi alıp eşyalarımı içine koymaya başladı. Kıyafetlerim, oyuncaklarım, kitaplarım... Eline valizi aldı diğer eliyle elimi tuttu ve odadan çıktık. Teyzem neden beni götürüyordu? Tatile mi gidiyorduk? Sürpriz mi yapıcaklardı? Kafamdaki sorulara ne zaman cevap bulucaktım?
Teyzeme soran gözlerle baktım. Koca bir nefes verdikten sonra arabaya yürüdük. Beni arka koltuğa oturttu ve tek söylediği şey "senin güvenliğin için..."devamını getiremedi. Kapı kapandı. Teyzem telefonuyla konuşuyordu. Duymadığı mı sanıyordu fakat herşeyi ayrıntısıyla duymuştum. 12. yaşıma elveda dediğim 13. yaşımı lanetlediğim o gün dünyam tersine dönmeye başlamıştı.
KARDEŞİM KAYIPTI...