Nasreddin Hoca ve Kayıp Altınlar
Bir zamanlar, Nasreddin Hoca'nın evinin duvarına altınları sakladığı söylenirdi. Ancak bir gün altınlar ortadan kayboldu.
Hoca çok üzüldü ve altınları aramaya başladı. Her yeri didik didik aradı ama bulamadı.
Sonunda Hoca, "Altınlarımı çalan hırsızı bulmalıyım" dedi. "Onları geri alamazsam perişan olacağım."
Hoca evinin etrafında dolaşırken, komşusu Cafer'in evinin önünde durdu. Cafer'in yüzü çok mutlu görünüyordu ve elinde de bir kese altın vardı.
Hoca, "Cafer, bu altınlar nereden geldi?" diye sordu.
Cafer, "Bugün tarlamı sürerken buldum Hoca Efendi" dedi. "Çok şanslıyım."
Hoca, Cafer'in yalan söylediğini anladı. Çünkü Cafer'in tarlası kayalıklıydı ve orada asla altın bulunmazdı.
"Cafer," dedi Hoca, "bu altınlar benimdir. Onları bana geri vermelisin."
Cafer inkar etti ama Hoca ısrar etti. Sonunda Cafer, altınları Hoca'ya geri vermek zorunda kaldı.
Hoca, altınlarını geri aldığı için çok mutluydu. Cafer'e de bir ders verdiğini düşündü.
O günden sonra, Nasreddin Hoca'nın altınlarını sakladığı yer bir sır olarak kaldı. Ve Cafer, bir daha asla hırsızlık yapmaya cesaret edemedi.