İçeriğe geç

Kayboluş

Bölüm 2 · 2 dk okuma

Kayboluş

Bölüm 2

İHANET

Kısaca kendimden bahsedeyim 21 yaşındayım annem beni dogururken ölmüş ve babam ile babaannem bu yaşıma kadar beni büyütü ismim ise annemin gözlerinden geliyor babam annemi Asim diye severmiş benim gözlerimde ona benzediği icin Asi koymuşlar medopol üniversitesi birinci sinif hemşirelik bölümü okuyacağım bu sene Normalde Mersin de yaşıyor babam İstanbul annemin en sevdiği şehirmiş ondan verdim en büyük destekcim erkek arkadaşım Ateş kız arkadaşlarım Asel ve Lina liseden beri arkadaşız Lina ailevi sebeplerden okulu birakmak zorunda kaldı Asel ise İzmir Hemşirelik bölümünü kazandı Ateş ise bu sene de kazanamadı ailesinin şirketinde çalışıyor babamın bana seslenmesiyle gerçek hayata döndüm

-Hadi Kızım seni bekliyorum

-Geldim baba. Nereye mi gidiyoruz okuluma kayıt yaptırmaya Babam polis olduğu icin geri dönmesi gerekiyor. Zor izin aldı benim icin

Hava limanı icin yola cıktık

Karşımda hayalerimi süsleyen çaba sarf etiğim medopol üniversitesi bazen birseylerin olabilmesi için emek vermek lazım

-kızım hadi ne bekliyorusun. Babamın sesiyle kendime geldim

Kayıt işlerinden sonra küçük eşyalı bir ev tuttuk babamın aynı gün dönmesi geriyordu onu yolcu edip sevgilimi aradım

-aşkımmm İstanbul çok güzel sende gelmelisin

-inşallah bebeğim gelirim dedi ve ekledi

-sen bugun Asel le konuştun mu

-Asel mi neden ki

-hiiç öylesine kekelemesi birazcık süphelendirmişti ama neyse

O sira asel aradı

-aşkım iyi insan lafının üzerine ararmış ben onunla konuşup sana döneyim olur mu

-olur aşkım ama sana bişi diyecm

-de aşkım

-seni seviyorum bir beni affedersin diyip kapatı

Asel 'e döndüm

-napion knk

-oturym kanka sen napion

Oturuyom bende Ateşle konuşuyordum

-Asi sana bişi diyecm ama lütfen sakin ol

Ateşin tavrındaydı aklım ama çaktırmamaya çalışip

-tamam canım dedim

-Lina ile Ateşi bugün gördüm öpüşüyorlardı

Şoka girmiş durumdaydım nasıl olurdu boyle birsey sadece agzımdan

-Nee kelimesi çikabildi

İhanet biri yakın arkadaşın biri sevdiğin adam kalbimde öyle bi sızı oluştu ki yokluk. Ağlamam ile Aselin ağlaması bir oldu

-özür dilerim söylemem lazımdı diyip sayıklıyordu ama ben onu dinlemiyordun belkide dinleyemiyordum . Sadece aklımda öpüştüler lafı dönüp duruyordu nasıl yaparlardı nasıl bana bunu yaptılar

Kimsesizlik kimsesiz kalmıştım bu hayata annem öldü babaannem öldü ve bu şehirde sığınacağım adam öldü belkide yaşamaması gereken bendim onlar değil. Sadece susup ağladım telefonu kapatıp Ateşe yazdım

TEK VARLIĞIM:NEDEN YA NEDEN BUNU YAPTINIZ BANA KİMSESİZLİĞİMİ BEN SİZDE UNUTUM NASIL YAPABİLDİNİZ NASIL YA NASIL ANLAMİOM SENDE LENA DA KARŞIMA ÇİKMAYIN

TEK VARLIĞIM:ASİ NOLUR DİNLE NOLUR BİLDİĞİN GİBİ DEGİL YANLİSLİKLA OLDU ASEL YANLIŞ ANLADI LUTFEN DİNLE LUTFEN

cevap dahi vermedim o şekilde koltukta uyumuşum ihanet kendine yapılan birseymis karşıdakinden çok kendini kandirmakmış ama işte kalp bunu dinlemez ki kalp sadece gördüğünü yorumlar sevgi ihanetin acı gerçeği kaldı ortada BİR ŞEHİR BİR KİMSESİZ SAVAŞACAĞIZ

ASİ 'NİN KONBİNİ

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.