Ağladığımı kimse duymadı
Duvarlardan baska
Kaybolan bulut gibi gidiyorumm
Çok uzaklara.
Yalniz kaldim yalniz
Gökyüzüne tek uçan kuş gibi
Bir nehir gibi kayboldu her damlam
Nereye gittiği belirsiz bir yol gibi kayboldum.
Trene el sallar gibi kayboldum
Gülümseyerek kaçtım herkesten
Bir gül gibi mis gibi koktum
Dikenlerim battı herkese.
Berbat hayatlar içinde kayboldum
sadece kendimle baş başa
su birikintisine gülümseyen cocuklar gibi
kactim kendimden.
Sen vardin diye sesizce kaldım orda
kanadı kırık güvercin gibi
birdaha gülmedim
okuldaki çoçuk gibi
Sadece sustum kayboldum.
seher yerinde kayboldum
yıldızlara bakarak
Gözyaşları ağaçlarda kaldı
Güzel sesli bülbül gibi seslendim.
kimse duymadi kalbin sesini
Şüphe dolu gözlerle kayboldum
Solan bir papatya gibi kayboldum
Kendi karanlığımda
Sessiz sesiz kayboldum...
Havvanur Sarı