Bölüm 2

Hemen kalktım, ve annem odamdan çıktı. Bende hazırlanmaya başladım. Böbürlene böbürlene Saçımı yukardan topuz yaptım. Ve çok güzel görünüyordum. Normalde hep kötü olan topuzum güzel olduğunda mutlu oldum. Çok az makyaj yaptım, uzun kirpiklerime maskara sürdüm. Ve birazda dudak kalemi sürdüm dudaklarıma. Bugün nedense hava güzeldi ve moralim az da olsa vardı. Okula vardığımda hemen sınıfıma girdim. Ve tam isabet. Demekki bu yüzden mutluymuşum sanırım evren mutsuz olacağını bileceği için önceden mutlu yaptı. Nefret ettiğim Eren. Bana gözlerini dikti ve kaba kaba bakmaya başladı. Sanki anasını babasını öldürdümmüştüm. Öyle bakıyordu ki iğneliyiciydi. Bana doğru yürümeye Başladı,bende yerimden kalktım ve uzaklaşmaya başladım. Oda peşimden geliyordu! Sanki bütün belaları bir mıknatıs gibi çekiyordum. Ben adımlarımı hızlandırdıkça oda hızlandırdı. Ve gelip "niye benden kaçmaya çalışıyordun, Acaba?" Ne diyeceğimi bilemiyordum. Ağzıma geleni söyledim. "Neden kaçmayayım sende beni takip etme. Zaten sabahtan beridir beni takip edip gözlerini üstüme dikiyorsun neden yapıyorsun acaba?" Bunu söylediğimde gözlerinde bir anlık duygu değişimi görür gibi oldum. Ama tekrardan aynı baktı. "İstediğim gibi bakarım sana mı soracağım." Dedi ve üstüme üstüme gelmeye başladı. Ben tedirgin oldum çünkü bana herşeyi yapabilirdi ve burada kimse sesimi duymaya bilirdi. Buralarda çok insan gelmiyordu. "Ne yapmayı çalışıyorsun.??" Suratında garip bir gülümseme vardı ve gülümseme doğal değildi. Bir şeyi mi ima etmeyi çalışıyordu anlamamıştım.