Yalnızlık bence en kalabalık Peygamber. Çünkü o kadar çok istemediği müridü var ki, kalabalıktan bıkmış olmalı diye düşünüyorum onunla ilgili.
Asla yalnız kalamayan ama kendisine "yalnız" diye hitap edilen — tam bir kavram kargaşası bu. Eminim gün içinde kendine bir saniye boşluk aradığında, başka bir "yalnızım" diyenin yanı başında buluyor kendini. Sürekli hayal kırıklığı yaşıyordur.
"İnsanlardan sıkıldım" diyen biri varsa, bence asıl bunu söylemesi gereken tek kişi yalnızlığın kendisidir. Ve artık nasıl bir günah işlediyse, ona öyle bir görev verilmiş ki... Düşünsene: yalnızlığı temsil ediyorsun ama asla yalnız kalamıyorsun. Bundan daha büyük bir eziyet muhtemelen olamaz.
Hani cehennem eğitimini bitiren şeytanın final tezi — bence bu yaşadığı sürgün hayat.
Gerçekten kendisine üzülüyorum.
— Kavramlarla Konuşmalar