Sabah kalktığımda daha doğrusu kaldırıldığımda saat 10:30'du. Kahvaltımı bitirdiğimde annem:
-Asel diye seslendi, ona doğru baktım:
-Her şey senin için güzel kızım ,dedi. Dün söylediklerinden sonra o kadar itici geliyordu ki sözleri yalandan bir gülümseme yapıp arkamı döndüğümde gözlerimi devirdim. Fark ettiler mi bilmiyorum ama bavulumu alıp dışarıya çıkmamı söylediler. 15 yaşındaydım ama emirlere karşı gelemiyordum. Arkadaşlarım okulda hep karşı geldiklerini söylüyorlardı ama ben buydum o yüzden bana söyleneni yaptım ve bavulumu alıp dışarı çıktım. 5 dakika sonra annem ve babam gelip beni havaalanına bıraktılar . Bana tek kelime söylememişlerdi. Sadece beni okuldan bir hocanın alacağını ve beni okula götüreceğini söylediler. Nereye gittiğimi bile bilmiyordum ama korkmuyordum da normal şartlarda ağlardım . Sanırım artık büyümüştüm . Birkaç saate varmıştım. İndiğimde anında kapının önünde bir adam duruyordu benim gibi kızıl saçlıydı ve gözünde bir yara izi vardı. Bu onu korkunç gösterse de ona gülümsedim . O da bana gülümseyince çok hoş bir gülümsemesi olduğunu fark ettim. Aşağı indiğim anda bana:
-İstersen bi lavaboya git dedi kusacak gibi gözüküyorsun, deyince harbiden midemin bulandığını hissettim ve koşarak lavaboya uçtum. Baya bi kusmuştum . Sonradan elime ve yüzümü yıkayıp rahatladım ve lavabodan çıkıp adamın yanına döndüm. Adamın yanında bir kaç kişi daha vardı. tahminen benim yaşlarımdalardı. Kaşları çatıktı hepsinin bak işte buna şaşırmıştım hiç gülmüyor gibiydiler. Ben onları izlerken adam konuşmaya başladı:
-Bana Bay V diyebilirsin ve okulumuzu kabul etmene sevindim, dedi bense ağızım içinde aslında isteyerek gelmediğim için çok sessiz bir şekilde ağızımda bir şeyler geveledim. Sonrasında
Bay V:
-Gidelim artık , diyerek diğerlerine komut verdi . Bunun üzerine bende onları takip ettim.
Bavulumu ben taşıyacaktım ama Bay V benden önce davranıp bavulu almıştı. Beş dakika sonra korku filmlerindeki korkunç sokaklara benzer bir sokağa girmiştik. Gerçekten ürktüğümde diğer üç kişi sırıttı. Biri kız diğer ikisi erkekti. Kızın saçları siyah diğerlerinden biri kumral diğerinin ise saçları siyah gibi bir şeydi. Işıktan göremiyordum. Havada güneş vardı. Okula vardığımızda duvarlar kızıldı aynı saçlarım gibi bu düşünce beni gülümsetti. İçeri girdiğimizde herkesin gözü üstümüzdeydi. Başımı önüme eğdiğimde siyah saçlı olan çocuk bileğimi tutup beni kendi arkasına çekti ve diğerleri de sağ ve sol taraflarıma geçip okuldaki diğer kişilere baktılar sert bakmış olmalılar ki herkes bakışını başka yöne çevirdi. Sonrasında birkaç sınıfın içinde kanlı bir şekilde dövüştükleri gördüm. Başka bir sınıfta da silah ile ateş ediyor hedefleri vurmaya çalışıyorlardı. Bazıları ise diğer arkadaşlarının kafasına elma koymuş onu vurmaya çalışıyordu ve sonrasında da gülüyorlardı. Daha çok ürkmüştüm hatta bas baya korkmuştum ben karıncayı bile incitemezdim tam ağlayacaktım ki çocuklar bunu fark ettiği anda bana daha da yakınlaştılar siyah saçlı çocuk da sanırım güven vermesi açısından bileğimi acıtmadan daha çok sıktı.
Ben nereye gelmiştim? Babam beni nereye göndermişti? Burası nasıl bir okuldu?
Bilmiyorum ama ilginç bir şekilde güvende hissediyordum...
