''Ölüler yaşayanlardan daha çok çiçek alır çünkü pişmanlık minnetten daha güçlüdür''
Neden bana baktıklarını anlamamıştım ama kesinlikle bir şekilde her olay bana bağlıydı. Bir kaç dakika sonra Arjen V' ye bakarak:
-Hadi anlatsana sıkıysa her şeyi! dedi ve o an V bana bakarak konuştu. Gözlerinde hiç bir duygu yoktu. Ama Arjen'in gözlerinde bu konuşmayı beklemediği açıkça görülüyordu:
-Annen ve Babanı ben öldürdüm dedi V 'nin buz gibi sesi.
Dolu gözlerimle ona baktım. Bana yaklaştı. Uzanıp elini omzuma koyacaktı ama tam o sırada :
-SAKIN! bir adım daha atarsan seni vururum diyerek silahımı ona doğrulttum. Bana saçma salak bir şekilde gülerek cevap verdi:
-Yapamazsın.
-Şüphen mi var?
Bunu dediğimde Arjen ve Arjin güldü. Ardından Arjin:
-Aynı annesi dedi gülerek. Bense tanımadığım bir kadına annem diyebilir miyim? bilmiyorum. Boranın soğuk ama birazcık endişeli sesini duydum:
-Asel yapma hadi dur ben sana her şeyi anlatacağım. Daha detaylı, ama dur lütfen!
-Yani her şeyi biliyordun! dedim ona doğru bakarak , gözümden bir damla yaş düştü.
-Asel ben-
-Sen ne Bora? sen ne ? ne zaman söyleyecektin ? bir gün sonra? bir hafta sonra? hiç?
-Asel bak mantıklı düşünmüyorsun
-Başlarım mantığına sence mantık oyunu mu bu?
Sustu.
Hiç bir şey söylemedi. Özür dilemedi. Mecbur kaldım demedi. Saklamak istememiştim demedi. Sadece baktı gözyaşlarıma duygusuzca. O an anladım başlamadan biten hikayelerin nasıl hissettirdiğini.
-Bizimle gelmek ister misin ufaklık? dedi Arjen bana doğru. Gözlerine baktım. Gözleri seni korurum aynı bir baba gibi diyordu. Gözler yalan söylemezdi.
Uzun zamandır sessiz kalan Ateş ve Kayraya baktım. Boraya bakmadım ondan akıl almayacaktım. Şuan Ateş ve Kayra en doğru seçimdi çünkü onlarda benim gibi yeni öğreniyorlardı. Ateş ve Kayra bakışlarıma karşılık verdi önce Kayra sonra Ateş konuştu:
-Ne yapmak istersen kabulüm Asel, beni öldürsen bile senin peşinden gelip kararlarına uymaktan vazgeçmem
-Ne olursa olsun emrinizdeyim Kızıl Kraliçem dedi Ateş yarı alay yarı ciddiyetle.
''beni öldürsen bile senin peşinden gelip kararlarına uymaktan vazgeçmem''
''Ne olursa olsun emrinizdeyim''
V ye doğrulttuğum silahı indirdim ve Arjene baktım. Ağzımdan tek bir kelime çıktı:
-Geliyorum.
******
Arabanın kapısını açtım. İçeri girmeden önce arkamı dönüp okula baktım. Sonra Kayra'ya, Ateş'e...Ateş bana gülümsedi. Kayra bana sarılırken kulağıma:
-Telefon numaran bende Kızıl Kraliçe benden kurtulamazsın diye fısıldadığında kıkırdadım. Bora da tam bana yaklaşıyordu ki ben bilerek arabaya bindim. Suratına bile bakmadım. Böyle oynamak istiyorsa böyle karşılık verecektim.
Arjen ve Arjin öne bindi. Son kez aynadan bana bakıp arabayı sürmeye başladı Arjen.
*****
Bir haftadır buradaydım. Aslında hayatım mükemmel tek sorun Arjen eğitimde bana hiç acımıyordu. Hayır yani katillerin eğitildiği okuldan kaçıyorum yine bir katil tarafından eğitiliyorum adil mi? Hayat benimle oyun oynamıyorsa benim adım da Asel değil. Yaz bunu kenara. Yarım saattir şu kum torbasını patlatmaya çalışıyorum hatta yarım saat değil saatlerdir ama bu lanet olası torba patlamıyor. Ama bir de diğer taraftan bakacak olursak o şerefsizden uzaklaşmış oldum ve onu tekrar gördüğüm an öldüreceğimi yemin ediyorum. İntikam almak istiyorum hemde dibine kadar.
Aslında şuan tek düşündüğüm V. değil. Artık Bay V. demiyorum çünkü gözümde ne baylığı kaldı ne de müdürlüğü. Hikayenin tamamını ya da o gün orda ne oldu ben neden başka bir ailedeydim neden orda büyüdüm hiç birini bilmiyorum soru şu Bora bilmesine rağmen bana neden hiç bir şey anlatmadı. Soğuk kalpli şeytan. Bir de yaptıklarını bile bile bana yürüyordu. ALLAH'IM SABIR.
-Hala patlatamadın mı ufaklık diyen sesini duydum Arjen'in. Ona dönerek cevap verdim:
-Sence patlatmış gibi mi duruyorum.
-Dua et Balca'nın kızısın yoksa senin ergen tavırlarınla uğraşamazdım.
-Aman be ergen tavırlardan hoşlanmıyormuş. O kadar yaşlı mısın sen? dediğimde gözlerini devirerek:
-Seni kesinlikle orda bırakmalıydım dedi bende ona gözlerimi devirdim. Şuan kesinlikle içerden öfke püskürtüyor ama yani ben ne yapabilirim haklıyım -şüpheli- ben mi dedim ona beni alsın diye ya . Sonra tekrar konuşunca ona baktım ve şöyle dedi:
-Saçlarını annenden gözlerini babandan almışsın ufaklık.
-Onları tanımıyorum, tanımadığım insanlara baba ya da anne demek istemiyorum.
-Sana baban olurum diyemem ama sana babanın öldüğü için yapamadığı babalığı yapabilirim.
Sessiz kaldım.
-Ve unutma ufaklık ''Ölüler yaşayanlardan daha çok çiçek alır çünkü pişmanlık minnetten daha güçlüdür''
-Kimin bu?
-Anne Frank...
******
Elimde çiçeklerle iki mezarın önündeyim. Birinin üstünde Balca diğerinde Alpay yazıyor. Daha kim olduklarını bile bilmediğim annem ve babamın gözümün önünde mezarları vardı. İki mezarın ortasına çiçeğimi bırakıp başıma kapüşonumu geçirerek uzaklaştım .Arjen haklıydı,
Ölüler yaşayanlardan daha çok çiçek alır çünkü pişmanlık minnetten daha güçlüydü.
Yazardan: AYAYAYAYAYYA uzun bi aradan sonra tekrar merhabaaaa . Bundan sonra bence asıl şimdi hikaye başlayacak. Çok uzun olamadı ama burdan sonra ilham kesildi. Şu 8. sınıf bitse adam gibi bölüm yazıcam da neyseee. Bu arada bundan sonra bu Anne Frankin s özü favorim olabilir . Arjenin de babalık yaparım demesi ayrı bi mükemmeldi ,A MAN. Görüşürüüüüzz sizi seviyoruumm ballarıımm
