Tek katil ben değilim. Asıl katil sizlersiniz...
Neden sadece ben dışarıdan gözüküyorum diye bana katil deniyor. Aslında sizlerde birer duygu katilisiniz. Herkesin kusurunu arayan ve bunları kullanarak türlü türlü iğrençlikleri yaptığınız. İnsanları kendi içinizde öldürdüğünüz, kefenini yatak, tabutunu ev yaptığınız bu dünyada bir tek ben miyim katil...
Hayır. Beni buna siz zorladınız. Başkalarıyla kıyaslayarak, adil olmayarak, başkasının çocuğuyla itip çekiştirdiğiniz birisi olarak büyüyünce. Başkalarına karşı kinle, öfkeyle, hırsla,sinirle, hüzünle yaşayınca. O ev denilen çöplükte bir kere bile huzur bulamayınca, aile ortamı nedir diye sorular sorularak büyüyen yada öksüz ve değer verilmemiş çöpe atılmış, herkes tarafından ayıplanan birisi olarak yaşayınca sende düşünürsün insanların neden bu kadar gaddar, sinirli ve neden bu kadar yapmacık olduğunu...,
Şimdi şöyle bir tek ben miyim katil. Dünyadaki herkes bir katil aslında içlerinde bulunan o kişi (şahısla) anlaşmazlıklar yaşayıp. Onun ne kadar kırıcı olduğunu dusunmektem yola çıkarak başlayan ve sonunda ise kalbinde, aklında, zihninde ve heryerde onun çoktan mezarını kazmiş ve ona hâlâ beddua okurken bulursun kendini.
-Neden ben..
Diye düşünürken içeri aniden 3 yaşındaki çocuğu Lukas girdi içeri;
+Baba napıyorsun burada böyle.