Biraz yol katetikten sonra harabe yıkık dökük bir harabe ev vardı. Olayın şokunda olduğum için hiçbir şey anlamamıştım. Sonra beni yaka paça tutup harabe eve kitlediler
Girdiğimde ise bir kaç insan vardı onlarda aynı benim gibi buraya getirilmişti. Ben olayın şokundaydım.Bir köşeye oturup beklemeye başladım ama ne çaba saatler geçti
Ne gelen vardı... ne giden... Anladım ki bu böyle olmayacak biraz arkadaş ediniyor dedim edis diye bir arkadaşım oldu diğerleri hiçbiri yani benle arkadaş olmak istemedi
Neyse en azından edis diye bir arkadaşım olmuştu bana göre şuan polisler bizi arıyordu en kısa zamanda kurtulacağını düşünürken edis lafa atladı boş hayallere kapılma çınar! Bundan çıkış yok! Ben bu mafyalar tarafından ilk kaçırıldım yani çıkış yok zaten her gün buraya bir çocuk gelir mesela...Bugün sen geldin!. Yarın başka çocuk gelir yani
Anlayacağın o ki buradan çıkmamız imkansız! "Hayır imkanlı"'diyerek lafa daldım. Ben buradan kurtulucam ve herkesi kurtaracak! Duydun mu beni??.Çok sinirliydim sinirden başım dönüyor midem bulanıyor 'du . Edis bak! Biz buradan çıkmazsak diri diri G@m!çekler anladınız?? Şimdi kapıyı tekmelicem AA çınar saçmalama!!!...
