merhaba ! ben Ebru hikayenin başında ve daha 16 yaşında olduğum zamanlardan başlıyoruz.
16 yaşındaysanız hayat sizin için çok stresli ve sonunu pekte düşünmeden kararlar verebiliceginiz bı karmaşa kumkumasına dönebilir . işte benimkide tam böyle olmuştu . o anın heycanıyla verdiğim kararlarla doldurmuştum önümü . bı kaç kötü deneyimin de kimseye zararı yokmuş :) yaşadığım kötü yada iyi deneyimler şu anki ben olmamı destekledi . Ve şu an 2 yaşında bı kızım adı Defne ve tabiki bir de bana her konuda destek çıkan bı sevgilim var adı Kıvanç . Anlatıcak o kadar şey var aklıma gelen bır kaç cümle bile yok . Söylenicek en güzel şey şu an olmak istediğim insana çok yakın hissettiğim, yaşadıklarımdan çok mutlu olduğum ve kendimi değerli hissettiğimdir . seçtiğimiz insanların kendimize verdiğimiz değerle de bire bir bağlantılı olduğunu bilip