Hava o gün yağmurluydu,bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyordu. Yol kasaba yolu gibiydi. Kasaba yoluydu zaten. Greenwill kasabasına giden tek ve asla bakım yapılmayan o yol. Eski püskü gözüken bir taksi,son hızla yağmurda ilerliyordu. Clara, taksinin camından dışarıyı seyrediyordu. Yani,daha çok yağmur damlalarını seyrediyordu. Yağmurdan dışarısı gram görünmüyordu. Taksici yağmura hiç aldanmadan, büyük bir ustalıkla sürmeye devam ediyordu. En sonunda taksici sıkılmış olacaktı ki, Clara ile sohbet etmeye çalıştı:
"Adınız nedir hanımefendi?" diye sordu taksici.
“Clara." dedi Clara,çok sohbete yeltenmeyen bir ton vardı sesinde.
“Benimki Claus, tanıştıma memnun oldum." diye cevap verdi, sesindeki tonu farketmişti ama yinede konuşmaya devam etti:
“Ne için Greenvill'e gidiyorsunuz hanımefendi? Orası çok bilinen bir kasaba değil, akrabalarınız mı oturuyor yoksa?“
"Hayır, Greenvill'e taşınıyorum."
"Taşınıyor musunuz!? Oraya yıllardır kimse taşınmıyor, haritada bile zor bulunan bir yer." dedi Claus şaşkınlıkla. Haklıydı da, yıllardır kimse oraya taşınmıyordu. Haritada bile zar zor bulunuyordu.
"Hıı, taşınıyorum yani n'olmuş?" dedi Clara,kaba davranmak istememişti ama çok yorgundu. İyi düşünemiyordu.
"Bi-bisi olmadı hanımefendi... Sadece şaşırdım." dedi Claus. Clara'nın ona bu kadar kaba davranacağını kestirememisti. Clara'da böyle davranmak istememişti.
En sonunda taksici, yavaşladı ve en sonunda durdu."Geldik hanımefendi. Greenvill'e vardık."
Claus ve Clara taksiden indi. Claus bagajı açtı ve Clara'nın bavulunu çıkardı. Clara,taksiciye teşekkür etti, parasını ödedi ve bagajıni aldı. Arkasını döner dönmez belediye binasını gördü. Kocamandı,yani o kadar büyük değildi ama bir kasaba için, özelikle Greenwill gibi bir yer için, gerçekten büyülü. Clara yavaş yavaş belediye binasına doğru yürümeye başladı...
Clara, belediye binasına doğru yürümeye devam etti. Yağmur hâlâ dinmemişti. Ayakkabılarının içi su dolmuş, saçlarının birkaç tutamı alnına yapışmıştı. Bavulunu bir eliyle sürüklüyor, diğer eliyle montunun kapüşonunu başında tutmaya çalışıyordu.Sonunda belediye binasının büyük ahşap kapısına ulaştı.Kapıyı açtığında yüzüne sıcak bir hava çarptı.
İçerisi dışarıdan tamamen farklıydı. Büyük pencerelerden yağmurun sesi hafifçe duyuluyor, duvarlarda Greenwill'in eski fotoğrafları asılı duruyordu. Tavandan sarkan eski bir avize hafifçe sallanıyordu.
Clara birkaç saniye etrafına baktı.
"Umarım burası gerçekten belediye binasıdır..." diye mırıldandı.
Tam o sırada resepsiyon masasının arkasından bir kadın başını kaldırdı.
"Yeni gelen sensin, değil mi?"
Clara şaşkınlıkla ona baktı.
"Şey... Evet."
Kadın gülümsedi.
"Ben Lily. Greenwill Belediyesi resepsiyonistiyim. Gerçi burada resepsiyonist, danışman, kayıp eşya görevlisi olarak da çalışıyorum
Clara hafifçe güldü.
"Bu kadar küçük bir yerde hepsi sen misin?"
"Maalesef. Personel sayımız üç."
"Üç mü?"
"Evet. Dördüncüsü geçen ay istifa etti. Belediye başkanı hâlâ onun geri döneceğini düşünüyor."
Clara ilk kez gerçekten gülümsedi.
"Sanırım burası düşündüğümden biraz daha ilginç."
Lily masasının altından bir dosya çıkardı.
"Clara, değil mi?"
"Evet."
"Yeni evine taşınmak için gelmiştin. Dosyan burada."
Lily dosyayı açtı ve birkaç sayfayı karıştırdı.
"Her şey tamam. Kimlik bilgileri, taşınma kaydı, evraklar... Hatta evinin anahtarı da burada."
Masasının çekmecesinden küçük, eski bir anahtar çıkardı.
Clara anahtarı aldı.
"Teşekkür ederim."
"Bir de bu."
Lily, çekmeceden katlanmış bir harita çıkardı ve masanın üzerine serdi.
Harita oldukça eskiydi. Greenwill'in tamamı, sahil şeridi, birkaç sokak ve kasabanın çevresindeki ormanlar işaretlenmişti.
Lily parmağıyla haritanın ortasında küçük bir noktayı gösterdi.
"İşte burası belediye binası."
Sonra parmağını sahile yakın bir bölgeye kaydırdı.
"Senin evin de burada. Denizden yaklaşık beş dakika uzakta. Küçük bir ev ama manzarası güzel."
Clara haritaya baktı.
"Buradan nasıl gideceğim?"
Lily bir an durdu.
"Şu yolu takip et."
Parmağını bir sokağın üzerinde gezdirdi.
"Sonra sola dön. Eski fırını geç. Biraz ileride büyük bir çınar ağacı göreceksin. Ağacı geçince sağdaki üçüncü ev."
Clara haritayı dikkatlice inceledi.
"Kolaymış."
Lily gülümsedi. "Yine de yolu dikkatli takip et."
Clara ona baktı.
"Teşekkür ederim, Lily."
Clara haritayı katlayıp çantasına koydu, anahtarı cebine yerleştirdi ve bavulunu aldı.
Kapıya yönelirken Lily arkasından seslendi.
"Clara!!!"
Clara dönüp baktı.
"Eğer bir şeye ihtiyacın olursa belediyeye gel. Burada herkes birbirini tanır."
Clara hafifçe gülümsedi.
"Umarım bu iyi bir şeydir."
Lily'nin yüzündeki gülümseme bir anlığına kayboldu.
"Çoğu zaman."
Clara bunun ne anlama geldiğini tam çözemeden kapıyı açtı.
Yağmurun sesi yeniden kulaklarını doldurdu.
Haritayı takip ederek yürümeye başladı.
Yaklaşık on beş dakika sonra eski fırının önünden geçti. Birkaç dakika daha ilerlediğinde Lily'nin bahsettiği büyük çınar ağacını gördü.
"Tamam... Üçüncü ev."
Birinci ev.
İkinci ev.
Üçüncü ev.
Clara durdu.
Evin görüntüsü beklediğinden daha güzeldi. Küçük, iki katlı ve eski bir evdi. Pencerelerinin etrafında sarmaşıklar vardı. Önünde küçük bir bahçe, bahçenin sonunda ise denize doğru uzanan bir patika bulunuyordu.
Clara anahtarı çıkardı.
Kapıya yerleştirdi. Anahtar döndü ve kapı açıldı. Clara içeri girdi.
Ev sessizdi.
Bir süre hiçbir şey yapmadan kapının önünde durdu. Sonra bavulunu yere bıraktı.
"Sonunda..."
Evin içi tozlu olmasına rağmen oldukça hoştu. Salonda eski bir koltuk, küçük bir masa ve şömine vardı. Üst katta iki yatak odası bulunuyordu. Mutfak ise beklediğinden daha genişti.
Clara odalardan birinin penceresini açtı.
Denizin sesi içeri doldu.
Yağmur hâlâ yağıyordu ama bu kez sesi rahatsız edici değildi.
Clara pencerenin önünde durup dışarı baktı. Yeni hayatı burada başlayacaktı.
Henüz bilmiyordu ama bu küçük sahil kasabasında geçireceği günler, sıradan bir taşınmadan çok daha fazlası olacaktı.
Çünkü Greenwill'de herkesin bir hikâyesi vardı.
Bazıları komikti.
Bazıları tuhaftı.
Bazıları ise kimsenin bilmemesi gereken sırlarla doluydu.
Ve Clara'nın hikâyesi daha yeni başlıyordu.
Devam edecek...